طموحات فتاه جميله ٥

#مريم بارت ١٧ كرماء بغضب ودموع: انطقى يبتتتت كنننتى فيين لدلوقتى واااى اللى عاامل فى هدووومك كدااا. كانت رنا تنظر لها وهى تبكى فقط ولن تتكلم اى كلمه. كرماء بغضبب : اتكلللمى يلاااا والزززفت اللى بعته دا مكلمنييش وبرن عليييه مبيررردش. رناا بنهيار: ف..فى واحد خ..خطفنى ونا..ونا خارجه من من المستشفى ووو وبكت اكثر. كرماء بصدمه: ااااى عملل اااى انططقى. رنا بنهيار: عمل عمل اللى فى دماااغك ي ماما عرررفتى. كرماء وهى تجلس على الكرسى بصدمه ودموع واخرجت صوره من هاتفها : دا دا اللى خطفك. كرماء انهارت اكثر عندما رأت صورته: اايوووه. خبطت كرماء على رأسها بقهر : اااه ااااه يقلبى اااه. رنا بنهيار: انتى السببب فى كلللل داااا انتى السبب انتى لو كنتتى جبتى واااحد انتى وااااثقه فى مكنش داااا حصل انتى دمرتينى وذهبت وهى تركض بقهر. فى الصباح. مريم وهى جالسه مع زوجها واولادها على مائده الفطور. مريم : مبتكليش لى ي سيلا. آسيل: مش ليا نفث(نفس) مريم بحنيه : لى يروحى خدى اشربى العصير بتاعك طيب. آسيل: حاضر. زين : ماما. مريم بحب: قلب ماما. زين : ممكن نخرج النهارده بليل. مريم بحب: اكييد طبعا زين حبيبى عايز يروح فين. زين بفرحه: مش عارف اختارى انتى. صخر بضحك: ونا مليش لازمه بقا صح. زين ببراءه: لا طبعا يبابا ليك لازمه بس ماما بردو مهمه ولازم توافق وتيجى معانا. صخر بضحك: امممم ماما مهمه. مريم بضحك: ايوه مهمه انت مالك انت. صخر بمرح: خلاص يستى انتى هتاكلينى انا قولت حاجه. مريم بتمثيل الزعل: انا هكلك ماشى يصخر. ايلا واسيل بغضب طفولى: بااابى متعزللش مااامى. نظر صخر بصدمه مضحكه. مريم بنتصااار وضحكه شريره لكن اصبحت مضحه: هيهيهيهيهى. صخر بضحك: طيب يلا يختى انتى وهى علشان مدرستكم. آسيل ببراءه: مامى ممكن مش نروح السكول ونيجى معاكى. إيلا ببراءه: بليييز. نظرت لهم مريم بحنيه انها لا تعلم ماذا تفعل. مريم بتنهد: هييييح اوووكى مدرسه اى اصلا دى يلا نروح الشركه. صخر بضحك: يبنتى مستقبلهم. مريم بضحك: مستقبل اى بس. زين ببراءه: طيب ونا. ضحك صخر: لا انت تعالى معايا ولا عايز تروح مع مريومه. زين : هاجى معاك علشان العب مع يزونه. صخر بضحك: ماشى ي صاحبى يلا نقوم بقا. مريم بمرح : يلا دا انتو ياسمين مش هتحلكو. ذهبت مريم الى شركتها وذهب صخر ايضا الى شركته. ___________________ فى شركه صخر. فى مكتب صخر. محمد : هتعمل اى بقا يمعلم بالصور دى. صخر بتفكير: هعمل اى يعنى ي محمد هبعتهم لمها واحرق قلبها على بنتها. محمد بتنهيده: بس مش انت شايف ان البنت دى اتظلمت هى ملهاش دعوه بعمايل امها. صخر ببرود: انت متعرفش البت دى عملت اى فى مريم وازتها ازاى وهى كانت ورا ان امها تبعت الراجل الزباله دا لمراتى اصلا كانو ناويين انهم يخلونى اطلق مريم. محمد بصدمه: دول شياطين. صخر: هنعمل اى بقا انقلب السحر على الساحر ي محمد ودا جزاتهم. محمد: طيب ابعت يلا الصور لى امها. صخر وهو يمسك هاتفه: هبعتهم اهو. زين وهو يدخل الى المكتب: بابا ممكن تخلى يزن يبطل يشتغل بقا. صخر بحنيه: لى يا صاحبى. زين بتذمر: علشان هو مشغول ومش عارف يلعب معايا. صخر ببتسامه وهو يرفع سماعت هاتفه: الو ي يزن سيب كل الشغل اللى فى ايدك وقعد مع يزونه حبيبى. يزن بمرح: طيب الحمدلله انا مكنتش قادر اشتغل اصلا. صخر : بس متتعودش على كدا يعنيا. يزن : احم سلام يصخورتى. وانهى الخط. نظر صخر على الهاتف بيتسامه. صخر بحنيه: صاحبك يسيدى بقا فاضى روح اجرى العب معاه. زين بفرحه: شكرا ي بابى. ابتسم صخر لزين وهو يذهب راكضاً الى يزن. محمد ببتسامه: شكله متعلق بيزن اوى. صخر : جداا. محمد وهى يقوم: انا عروح بقا اشوف شغلى يصحبى. صخر : ربنا معاك يحبيبى. ______________ فى شركه مريم. فى مكتبها. مريم : ي آسيل اهدى اقعدى عايزه اخلص الشغل. آسيل : طيب انا جعانه ي مامى. إيلا : ونا كمان. مريم بحنيه : ثنيه هطلبلكم اكل اهو. طلبت لهم الطعام ومر الوقت ووصل الطعام. مريم : يلا ي بنانيتى اقعدو كلو هنا بقا. إيلا وآسيل : اووكى. ____________________ كرماء بصدمه : ينهار اسود ينهاار اسوود اى الصوور ددى. رنا بنهيار: انا ادمرت خلاص انا ادمرت ونهارا بكائاً. كرماء بحسره: هعمل اى فى المصيبه دى هعمل ااى يرربى. رنا بغلل: اناااا عايززه حقى ي مااما عيزااه. كرماء بغل: خلاص لحد هنا وبس انا هقابلها ووقتها هنشوف مين اللى هيخلص على التانى. ________________ فى مكتب مريم. وصل رسائل على هاتفها. محتوى الرساله. (شوفى جوزك المصون عمل اى فى بنتى علشان يلوى درااعى بس اقسم بالله ما هسيب حق بنتى يضيع). سقط الهاتف من يد مريم عندما رأت الصور. مريم برعشه: آسيل…إ…إيلا روحو عند ياسمين. أومؤه الاطفال بستجابه وذهبو عند ياسمين. مريم وهى تتصل على صخر. صخر: اى ي مريومتى. مريم بدموع: صخر تعالى مكتبى دلوقتى. صخر بقلق: فى اى يمريم حصلك حاجه. مريم بتعب: صخر لما تيجى هتعرف سلام. بعد مرور وقت وصل صخر الى مكتبها. صخر وهويدخل الى المكتب : مريومتى مالها بقا. مريم بدموع : لى عملت كدااا ي صخررر لى لى تأذى بنننت فى عرررضهااا. صخر بصدمه: ……. #روايه_مريم #مريم_توفيق❤️ رأيكم يهمنى يولاد خالتى. التفاعل يحلوين.#مريم بارت١٨ مريم بدموع : لى عملت كدااا ي صخررر لى لى تأذى بنننت فى عرررضهااا. صخر بصدمه: انتى بتقووولى ااى. مريم بقهر : صخر انت عارف انا بتكلم على انت عاارف كوويس ااوى كمان. صخر بهدوء: انتى مش عارفه حاجه ومش فاهمه حاجه اصلا. مريم بقهر: لا عارفه وفاهمه يصخر عاارفه انت ازيت بنت فى شرفهاااا. صخر بهدوء رغم البركان المشتعل بداخله: مريم دا مش المكان المناسب للكلام فى مواضيع زى دى يلا نروح. مريم بزعيق: اناا مش متحرركه من هنااا غيير لما اعرف انت عمللت كدا لى. صخر بعصبيه يحاول ان يخفيها: يلااا نررووح ونتكلم فى البييت. مريم بدموع: تمام تمام يصخر انت مش عايز تتكلم ومش عايز تبررلى اى حاجه صح. صخر وهو يمسكها من يدها ويسحبها: يااسمين هاتى البنات. ياسمين: حاضر ي مستر. بعد ان ركبو السياره. صخر : يزن خلى زين معاك شويه. يزن : حاضر ي برو. نظرت له مريم بدموع. ——————————— فى منزل صخر. بالتحديد فى غرفتهم. مريم وهى تلقى حقيبتها على الفراش. مريم بنفاذ : هااا ادينا روحنا وبقينا فى بيتنا يلا فهمنى بقا. صخر بهدوء: اولا انا مش هسامحك ان شكيتى فيا بسخووله كدا ثانيا انا مضيعتش شرف حد وعمرى ما اعمل كدا لان انا عندى بنات ومقبلش ان حد يعمل معاهم كدا. مريم وهى تمسك رأسها بدموع: طيب اى المسدج اللى اتبعتتلى دى واى الصوور دى. صخر بهدوء: كل اللى شوفتيه دا حقيقه…. مريم بصراخ: ازااااى. صخر وهو يمسك يدها: اللى حصل مع رنا كان المفروض هو اللى هيحصل معاكى بس انا الحمدلله عرفت كل حاجه واتصرفت. مريم بمقاطعه : تقووم تعمل كداا صح. صخر : ااهدى يمرريم وبطلى زعييق شويه. وقصى عليها كل ما حدث وانهو لن يذيها ابدا فقط اراد ان يجعلهم يخافون ويجعل كرماء تندم على ما نوت ان تفعله. مريم بهدوء وهى تزيل دموعها: يعنى….يعنى محدش لمسها صح. صخر بحب: لا يحبيبتى الصراحه الزفت دا كان قالى اعمل اللى انا عايزه وساعتها انا واقفت بس بعد ما مشى فكرت شويه واتصلت بيه وقولتله لو لعملتلها حاجه او لمستها هقتلك بس كدا. مريم وهى تنظررله بعتاب: طيب لى مقولتليش كل حاجه. صخر بهدوء: محبتش ادايقك او اشغل دماغك وبعدين انا اتصرفت وخلصت كل حاجه. مريم بدموع: بس كدا كرماء مش هتسيبنا. صخر بهدوء: هى شافت اهى لما فكرت بس تإذيكى حصل اى ف بنتها وبعدين قولى انتى سيبتى كل دا و ان هى حاولت تخلينى اطلقك وتجوزنى لبنتها. مريم ببتسامه: علشان انا عارفه ان انت عمرك ما هتفكر تسيبنى او تشك فيا حتى وبعدين مين رنا دى اللى تفكر تاخدك منى. صخر بحب: وبعدين فى حد يسيب القمر ويروح للنجوم. مريم : والله يعنى هى نجمه تمام ماشى. صخر بضحك: الحقونا الحقونا بجد اعمل اى اعمل. مريم محاوله ان لا تضحك: لا لا متعملش حاجه روح بقا للنجمه. صخر بحب: مقدرش. مريم: متسبتنيش. صخر وهو يحتضنها : بحبك ي مريومتى. مريم وهى تبعده: اى التلزيق دا ابعد كدا يعم. صخر بضحك: حسيت انى موحن اوى. ضحكت مريم. صخر : هيييح عاجبك كدا خلتينى اسيب شغلى مريم : تقصد اى تقصد ان الشغل اهم منى خلاص روح شغلك يلا. صخر وهو يتكلم بداخله: رجُل فى ورطه رجُل فى ورطه بجد. مريم بتمثيل الزعل: متردش عليا كمان ماشى امشى يصخر روح شغلك. صخر: يمريومتى اهدى انا مش لاحق ارد. مريم فى نفسها: اااه مريومتى انكد ازاى دلوقتى. مريم : احم احم انا اصلا مش عيزاك ترد انا اصلا اصلا مش عايزاك تكلمنى. صخر: اصلا اصلا. مريم: ايوه اصلا اصلا. صخر : خلاص انا بقول بقا اروح عند سيلا وايلا واجيب مرشملو علشان مريومتى مش عايزانى اتكلم معاها. ومثل انهو ذاهب. مريم وهى تركض خلفه: استنى بس استنى انت رايح فين اهدى ورينى بقا المرشميلو اللى كنت بتقول عليه دا وتعالى نتكلم فى مواضيع مهمه جدا. صخر بضحك: لالا انتى مش عيزانى اكلمك. مريم بتمويهه: مين قال كدا تعالى بس. ___________________ فى منزل سليم. رنا : هتعملى اى ي ماما هتجبيلى حقى ازاى هاا. كرماء بتفكير: روحى شغلك بس وانا هعرفهم ان الله حق. رنا : اووف ماااشى. __________________________ فى المستشفى (اللتى تعمل بها رنا). فى غرفه العمليات. الممرضه: ي دكتور المريضه بتموت لازم نوقف النزيف. رنا بتوتر تحاول اخفائه: بسس مش عايزه اسمع صوت انا عارفه انا بعمل اى. نظرو الممرضين الى بعضهم بخوف على المريضه. الممرض بصوت منخفض وهو يحدث الممرضه الاخرى: ابعتى لدكتور احمد بسرعه المريضه قدامها دقيقه بالضبط وتتوفى لو النزيف موقفش بسررعه. الممرضه : حاضر حاضر. ذهبت الممرضه سريعا وكانت رنا لا تعلم ماذا تفعل انها حقا طبيبه فاشله. جاء الطبيب احمد بسرعه البرق انهم يسابقون الوقت. الدكتور بتسرع: اابعدى بسررعه. رنا بعصبيه: انت بتعمل اى دى مريضتى ودى عمليتى. الدكتور بعصبيه وزعيق: المررريضه بتموووت اابعدى مش وقته وابعدها بقوه لدرجه انها سقطت على الارض. نظر اليها بقليل من الندم ثم تكلم مع الممرضين: قطن بسرعه ….ضماضه… كانت تقف بجانبه وهى تنظر له بدموع ثم خرجت مسرعه من الغرفه وهى تبكى. اهل المريضه: طمنينا يدكتور. رنا محاوله اخفاء دموعها: هى هى كويسه هتخرج كمان نص ساعه. وذهبت راكضه وهى تبكى ذهبت الى غرفه الاطباء وكانت فارغه لان جميع الاطباء كانو يعملون. كانت تبكى بحرقه. رنا ببكاء: ازاى يتدخل فى مريضتى وكمان دى عمليتى وانا اللى مسئوله عنها وفوق كل دا زقنى ووقعنى وازدادت فى البكاء. دكتور احمد: كنتى هتبقى مبسوطه لما المريضه تموت بسبب توترك اللى خلاكى مش عارفه تتصرفى. رنا بخضه وبكاء: انت ملكش الحق انك تتدخل فى شغلى. احمد: اممم يعنى كنتى عيزانى اسيبك تموتيها انتى عارفه لو كانت المريضه توفت واهلها عرفو ان العلط من عندك كنتى هتتحبسى وضيعى نفسك ومستقبلك. نظرت له رنا بدموع: انا اسفه بس بس انا كنت متوتره شويه…. احمد بعصبيه: متوتره ازاى يعنى انتى المفروض دكتوره يعنى متعوده على كل دا. رنا بدموع: انت بتزعقلى لى. احمد نظر اليها بالقليل من الحزن عليها: انا اسف لو محتاجه نصيحه منى تقدرى تاخدى اجازه من الشغل اسبوع او حاجه وترتاحى علشان متتوتريش فى الشغل تانى. نظرت له بعصبيه : انا مش محتاجه اجازه وكمان كويسه جدا ومش عايزه نصيحتك. وذهبت من الغرفه بعصبيه. نظر على طيفها بصدمه. احمد: لا حول الله يارب دى اكيد مجنونه. _____________________ عند ساره. ساره :الو يكلب البحر اللى مبتفكرش فيا. مريم: معلش بجد ي ساره بس كنت مشغوله شويه. ساره وهى تأكل تفاحه: انا قولتلك البنت ملهاش غير بيت جوزها حبيبها متتهدى فى بيتك واقعدى مع عيالك هو الزاجل قصر مهو بيشتغل وزى الفل اهو. مريم بملل: خلصتى الكلمتين الحمضنين بتوعك دول ساره : إيووه. مريم : طيب كويس انتى عامله اى بقا. ساره : الحمدلله استنى هحكيلك كل اللى حصل معايا الاسبوع دا كنت نازله رايحه السوبر ماركت ……. مريم : يختااااى ونبى ونبى انا اسفه انا مش هسألك انتى عامله اى تانى ساره : استنى بس هكملك وبعدين بقا فى واحده صفره راحت مديانى بالبوكس فى جنبى اه والله روحت قولتلها اى يبت انتى عاميها راوحت لقيتها بتشمر كوم الشميز بتاعها زى الرادحين كدا وبتقولى ميين دى يحبيبتى اللى عااااميه شووف شوووف اول لما لقيتها هتكمل خد ديلى فى سنانى وطلعت جرى. مريم بضحك: وعنا الجرى نص الجدعنه. فى منزل سليم. سليم بغضب : بقولك اى انا زهقت منك انتى وحوراتك ومبقتش طايقق انتى طااالق طاااالق طاااالق. كرماء بصدمه ودموع: انت طلقتنى يسليييم طلقتنى علشاااان بنتك. سليم بغضب: …….. #روايه_مريم #مريم_توفيق❤️ انا اسفه انى اتأخرت بس علشان كنت تعبانه اوى ومكنتش قادره اكتب اى حاجه. رايكم يهمنى يولاد خالتى.#مريم بارت ١٩ فى منزل سليم. سليم بغضب : بقولك اى انا زهقت منك انتى وحوراتك ومبقتش طايقق انتى طااالق طاااالق طاااالق. كرماء بصدمه ودموع: انت طلقتنى يسليييم طلقتنى علشاااان بنتك. سليم بغضب:ايوه يكرماء طلقتك علشان بنتى ارتاحتى ويلا بقا لمى هدومك ومشى من هنا. كرماء بغضب: والله يحبيبى انت فااكر انها بسهووله كداا انا ليا حق فى كلل حاااجه الڤيلاااا دى من حقى انااا وكل حااجه فااهم. سليم ببرود: معاكى حق انا اللى هلم هدومى وامشى وهبعتلك ورقه طلاقك الصبح. وبالفعل اخذ سليم كل متعلقاته واشيائه وذهب الى شقه راقيه جدا وكانت قمه فى الجمال كانت شقه ملكه كرماء لن تعلم شئ عنها. فى شقه سليم. سليم بتعب: ااه الحمدلله الحمدلله انى خلصت من العقربه اللى كنت عايش معاها دى. ______________ فى منزل كرماء. كرماء بغضب: بقا تطلقنى انا علشان الزفته دى ماااشى انا هوريكم كلكم انا مين واقدر اعمل اى. (اخرسى بقا من اول الروايه ونتى بتقولى كدا وفى الاخر بيتقلب كل حاجه على دماغك😡) كانت رنا تدخل من باب الڤيلا وسمعت والدتها تقول ذالك. رنا بصدمه وهى تلقى حقيبتها : مين اللى طلقك ي ماما. كرماء بغضب: شووفتى شووفتى يرتا ابوووكى طلقنى علشان خاطر الحربايه بنتو وسابلى البيت ومشى اتا هوريهم انا هعمل مااشى. رنا بصدمه ودموع جعلت اعصابها تفك ووقعت على الكرسى: أأ…أنتى بتقولى اى ب..بابا طللقك ازااى. (ملحوظه:سليم كان متجوز كرماء من ورا مراته وخلف منها رنا علشان كدا هى فى نفس سن مريم). كرمااء: ززى ما قولتلك كداا. نظررت لها رنا بكسره وبكاء وركضت الى غرفتها وهى تبكى. ___________________ فى منزل صخر. فى الصاله. زين : بقا كدا يعم انت تسيبنى وتمشى وانا اللى كنت بقول عليك ابويا. ضحك صخر ونظر الى مريم كانت هى الاخره تضحك. صخر بتمثيل البراءه: انا معملتش حاجه مريومه هى السبب هى اللى خلتنى اسيبك وامشى. نظر زين الى مريم بغضب طفولى. مريم ببراءه: انا معملتش حاجه. زين : اووف خلاص خلاص مش زعلان اعمل اى يعنى مهما ان كان انتو عيلتى. ضحكت مريم على كلامه. آسيل: مامى إيلا كسرت باربى بتاعتى. إيلا: انا مكنتش اقصد يمامى وسيلا زعلانه منى. مريم بحنيه: بس هى قالت ي سيلا انها متقصدش. آسيل بدموع: بث انا كنت بحبها اوى. مريم وهى تحتضن آسيل بحب: متعيطيش يروحى ممكن تجبهالى ممكن اصلحهالك. إيلا ببراءه: اتفضلى يمامى…..سيلا ممكن متعيطيش انا اثفه. آسيل بدموع وبراءه: مش زعلانه منك. مريم بفرحه: صلحتهاااا. آسيل بفرحه: بجد يمامى. مريم بضحكه سعيده: ااه خديها اهى. آسيل وهى تحتضن ضميتها بفرحه : بحبك يمامى. احتضنت مريم البنتين بكل حب وحنيه. كان صخر ينظر اليهم بحب. ______________________ فى منزل احمد (الدكتور). كان جالس فى غرفته يتذكل تلك الرنا انها حقا احتلت عقله ونستطيع ان نقول قلبه ايضا لكنه ينكر ذلك. عقله: اكيد مبتحبهاش هى بس ممكن علقت معاك علشان طريقتها. قلبه: مبحبهاش اى يمجنون انت علفكره انا دقيت جامد جدا لما شوفتها واتكلمت دا معناه انك وقعت. عقله: اسسكت انت خاالص هتودينا فى داهيه اسمع منى ياابن الناس دا مجرد اعجاب وهيروح لحاله. قلبه: اديك قولت اعجاب واول خطوه للوقوع فى الحب الاعجاب اخرس بقا اسمع منى يحمودى يحبيبى صدقنى انت حبيتها. عقله : لا محبهاش. قلبه: لا حبها. عقله: لا محبهاش. قلبه: لا حبه…… احمد بعصبيه: بسسس كفاااايه انا ولا حبيت حد ولا اعجبت بحد اخرسو بقااا. تكلم احمد مع نفسه: يربى طيب انا لى لسه بفكر فيها اوووف خلاص احسن حاجه انى انام. (احمد يمتلك من العمر 30 عاما طويل القامه يمتلك عضلات بشرته قمحاويه عيونه بنيه شعره اسود دكتور جراحه من اكبر شركاء فى المستشفى التى يعمل بها ايضا). ___________________ فى صباح يوم جديد. فى منزل سليم. استيقظ من نومه وجهز وجبه الفطور حقا انه شعره لأول مره فى حياته بالراحه والطمئنينه. سليم برقان: ااه ااه علييك يسليم يالى ضيعت عمرك على الوليه العقربه دى احلى فطار دا ولا اى وضحك على نفسه. سليم بضحك: والله وبقيت تكلم نفسك يسليم ثم ضحك. انهى فطوره وذهب الى عمله براحه. _______________ فى شركه مريم. كانت تتجول فى الشركه. مريم : انتو قاعدين تحكو اجيب دور شاى ونشوف سماح جارتنا عملت اكل اى. البنت بضحك: ايوه والله استاذه مريم نفسنا فى كوبايه شاى. مريم بصرامه : انتو هتهزرو احنا هناا مكان شغل كل واحده تشووف شغلها يلا. الجميع بخوف: حاضر ي استاذه. رامى وهو يحمل ورق: استاذه مريم دا ورق الصفقه كل حاجه جاهزه واه تصميم العماره الجديده اللى حضرتك انتى ومستر صخر صممتوها بدء يتبنى. مريم وهى تدخل الاسانسير ورامى خلفها : تمام يرامى هات الورق. رامى: اه اتفضلى وطبعا وجودك انتى ومستر صخر فى لوكيشن البناء. مريم: المعاد. تكلم وهو يخرج خلفها من المصعد. رامى: الساعه ٣ العصر. مريم: عرفتو صخر بيه. رامى: ايوه. مريم بجديه: تمام تقدر تروح تكمل شغلك واهه متنساش تدور على موظفين اكترر الشغل بيكتر الفتره دى. رامى : حاضر يأستاذه مريم. دخلت الى مكتبها وجلست وهى تفر فى الورق. دق الباب. مريم: ادخل. ياسمين: استاذه مريم عندك معاد كمان نص ساعه مع عميل. مريم : تمام. ياسمين: ورقت الصفقه الجديده المفروض رامى هيوصلو لحضرتك. مريم بجديه: وصل. ياسمين بجديه: تمام. مريم: عندى كام مقابله النهارده المواعيد كلها. ياسمين وهى تفر فى مذكره صغيره: عندك مقابله كمان نص ساعه مع عميل (سليم محمد الشرقاوى) نظرت مريم بستغراب انه والدها. ياسمين: هيخلص الساعه ٢ هيكون فى اجتماع الساعه ٢ونص بالظبط هيخلص ٤ ……. مريم بمقاطعه:توء مش هينفع عندى مشوار الساعه تلاته اتصرفى وغيرى المعاد. ياسمين: تمام كدا الجدول كله هيتغير بس مقابلة ١ مش هيتغير وحضرتك هترجعى امتا. مريم وهى تصحح الاخطاء فى الورق: على الساعه٥. ياسمين : تمام يبقى الاجتماع هنأخرو للساعه ٥ونص هيخلص ٧ وهيكون فى مقابله الساعه ٧ونص هيخلص ٨ونص. مريم : النهارده اليوم مليان تمام ي ياسمين روحى يلا. ياسمين: حاضر. ____________________ فى المستشفى. كانت جالسه مع فريق الطبى ووجدت الهاتف يدق. كانت تاكل البعض من وجبه الغداء وكان ذلك جالس فى زاويه الغرفه ينظر اليها. خالد بضحك: ردى يستى يمكن يكون المز بتاعك ولا حاجه. رنا نظرت ببرود: مز اى بس اسكت يلهوى دا من الاسعاف تركت اكلها سريعا وردت على الهاتف ونزلت وهى تركض وذهب احمد خلفها. رنا : ممكن تهدو انا هتصرف اهدو. بدأت فى اجراءات طبيه وكان دكتور احمد يساعدها…… يتبع #روايه_مريم #مريم_توفيق❤️ بارت جديد يحلوين بحبكم.#مريم بارت ٢٠ رنا : ممكن تهدو انا هتصرف اهدو. بدأت فى اجراءات طبيه وكان دكتور احمد يساعدها…… احمد : دكتور رنا اعمليلها انفش بأنبوب التنفس بسرعه. رنا بتسرع: حاضر حاضر. احمد : خالد هات المـ شرط. خالد :حاضر ي دكتور. رنا بتوتر : انت هتفتح هنا. احمد بتركيز: مفيش وقت تروح اوضه العمليات. خالد : طيب هنروح نجهز الغرفه على ما حضرتك توقف النزيف علشان هنا مش هينفع نكمل العمليه. احمد: بسررعه. رنا بفرحه: بقت بتتتفس كويس. نظر احمد اليها بوهم انها حقا جميله وهى سعيده بالرغم ان عيناها تقول شيئا اخر. احمد : كويس تعالى اطلعى على الترولى ووقفى النزيف علشان هنوديها على غرفه العمليات. بالفعل فعلت كما قال لها ونجحت ان توقف النزيف الداخلى واجرو العمليه بنجاح وانقظو حياه المريضه. فى غرفه الاستراحه. كانت رنا جالسه تضع يدها على خدها وصقطت دمعه من عيناها. نظر اليها احمد انه حقا لا يعلم ما به ولكنه يريد ان يعلم ما به. احمد: احم بتعيطى لى. رنا وهى تزيل دموعها : مش بعيط. احمد: مفيش حد غيرنا فى الاوضه كلهم مشغولين ممكن تحكيلى اى اللى مضايقك وتفضفضى يمكن ترتاحى. رنا ببكاء: بابا طلق ماما وانا مش عارفه اعمل اى. نظر اليها بحزن وهى اكملت رنا ببكاء اكتر: هو هو طلقها وسابنا ومشى مفكرش فيا هو عارف ان انا بحبه بس بس ماما تستاهل اللى حصلها. نظر بستغراب : ازاى. رنا بدموع: ماما ماما ديما بتإذى الناس انا اه ممكن فمره شاركتها الشر بس والله والله انا ندمت ومش عايزه اعمل كدا تانى علشان كل حاجه اتقلبت على دماغى. احمد بستغراب: عملتى اى. رنا ببكاء: انا عندى اختى بس من الاب بس مامتها توفت وهى عندها ١٨ سنه وقاها بابا كان متجوز ماما من ورا مامت اختى وبعد ما مامتها توفت جاب ماما البيت ديما ماما كانت بتإذيها وبتفضل تسخن بابا عليها وزرعت فيا الكره تجاها وخلتنى اغير منها واحاول انا كمان اذيها وبالفعل ماما فضلت تخلى بابا يعانلها وحش لحد ما اختى دى مستحملتش وهربت من عشر سنين هربت بعد ظهور نتيجه الثناويه بعد عشر سنين انصدمنا كلنا انها بقت اكبر سيدة اعمال فى الشرق الاوسط مريم سليم محمد الشناوى وتجوزت صقر سالم الجارحى. احمد بصدمه: هى دى اختك. رنا بدموع: ايوه ماما الغل ملى قلبها وحاولت ترجع تإذيها تانى بس المرادى اللى وقفلها كان جوزها صقر بس اللى ماما كانت عايزه تعمله فى مريم اتقلب على دماغى انا واتقلب السحر على الساحر. احمد: حصل اى. رنا ببكاء :مش هقدر مش هقدر اقول بس كدا بابا طلقها بقا ومش عارفه هو راح فين انا تعبت انا بعدت عن شر ماما ومش هساعدها ولو حصل وشوفت مريم اختى هحاول اخليها تسامحنى حتى لو مش هشوفها تانى بس علشان مش هقدر اعيش مع شعور الندم وتأنيب الضمير. اتنهد احمد مسك يدها: ممكن متعيطيش اهدى انتى لازم تعتزرى لاختك طبعا وترنى على باباكى وتعرفى هو فين وتروحيله لازم تفهميه ان انتى مش عايزه تبقى مع مامتك وانك مش عايزه تفضلى مع شرها. رنا بدموع: تفتكر هيسامحنى هو كمان. احمد ببتسامه: اكييد هيسامحك مهما ان كان دا ابوكى. ابتسمت رنا وسط دموعها: شكرا شكرا ليك وانك خليتنى ارتاح شويه. ابتسم لها احمد : هييح ممكن ترنى على باباكى دلوقتى. نظرت له بتوتر وبالفعل رنت على والدها. وفتحت مكبر الصوت. رنا بدموع: الو بابا. سليم : عايزه اى يرنا. رنا بدموع: بابا انت روحت فين. سليم بملل: معرفش ي رنا لو كانت امك هى اللى خلتك تكلمينى قوليلها خلاص معدش ينفع انا طلقتها بالتلاته ونا خلاص كدا فضيت لبنتى واحفادى وعايز اعيش الحبه اللى باقين من عمرى ونا مرتاح. رنا ببكاء: بس انت بابايا وانا بحبك ومش هقدر اعيش من غيرك انت عارف انا مش عايزه اعيش مع ماما عايزه ابقا معاك انا مش عايزه افضل مع شرها عايزه اشوف مريم واطلب منها تسامحنى. سليم بضعف: اااه اااه يرنا انا مش عارف انتى بتكلمى بحد ولا بتقولى كدا علشان تأذى اختك تانى وتكررى اللى حصل زمان. انهارت رنا فى البكاء وحاول احمد تهدئتها. رنا: انا مش عايزه افضل وحشه انا عايزه ابقا كويسه. سليم: مش عارف يرنا اختك هتسامحك ازاى بس اللى انا عارفه ان قلبها كبير وطيب هتسامحك زى ما سمحتنى. رنا: طيب انت فين انا فى المستشفى. سليم : هبعتلك لوكيشن الشقه بتاعتى بس متعرفيش مكانها لامك. رنا: حاضر مش هعرفها انى هروحلك اصلا. سليم بحب: ربنا يهديكى يبنتى وتبقى عند حسن ظنى. رنا: ان شاء الله اول لما اخلص شغل هجيلك. سليم : ماشى يبنتى. انهت المكالمه. رنا بدموع: انا حاسه بحاجه غريبه. احمد ببتسامه : اكيد لازم تحسى بكدا المهم بقا طيرى انتى روحى لباباكى وملكيش دعوه بالباقى. رنا: بس لسه معاد المرواح مجاش. احمد ببتسامه: يستى انتى بتتكلمى مع اكبر شريك فى المستشفى وانا اذنتلك انك تمشى. رنا بصدمه: اانت ااى. احمد ببتسامه: اكبر شريك فى المستشفى ب يستى طيرى مش وقت صدمه. ضحكت رنا وذهبت لتبدل ملابسها. _______________________ فى شركه مريم. مريم : ايوه يصخر صخر: اى يحبيبتى. مريم: تعالى على الشركه عندى علشان هى اقرب. صخر: كدا كدا كنت جاى بس مش هطلع هستناكى قدام الشركه. مريم: اوكى يحبى. يعد مرور وقت وصل صخر وبالفعل ذهبو الى مكان البناء. كان صخر يقف وبجانبه مريم. مريم بفرحه: العماره دى هتساعد ناس كتير اوى لو اتبنت فى كل مكان هتساعد الشباب والطلاب وكل حاجه. صخر ببتسامه: الحمدلله ان ربنا ادانا القوه ان احنا نصمم حاجه كويسه وتفيد كل الناس. مريم بحب: الحمدلله. ___________________ عند سليم. رنا : بقا كدا ي بابا اهون عليك وتسيبنى وتمشى. سليم بحب: انا اسف يبنتى انتى عارفه ان امك ميتعاشش معاها اصلا. رنا بحزن: ربنا يهديها ي بابا. سليم: يارب. رنا بدموع: انا عايزه افضل معاك هنا مش عايزه اروح عند ماما. سليم: انا مقفلتش بابى يبنتى. رنا بدموع: انا هروح هلم هدومى وبليل هحط الشنط فى العربيه لما ماما تنام والصبح قبل ما اروح شغلى هاجى اجيب حاجتى هنا ورجع بقا على عندك. سليم بحب: ماشى يحبيبتى اللى يريحك رنا بحب : طيب انا هروح دلوقتى علشان الحق انفذ الخطه. سليم بضحك: خطه اى انتى محسسانى انك هتقتلى قتيل. ضحكت رنا : لا اللى انا هعمله اصعب. وبالفعل ذهبت رنا وهى سعيده هى حقا تريد ان تتغير. ____________________ فى الليل الساعه ١٠ مساءا. فى منزل صخر. فى الصالون. مريم بمرح: مبتجيش لى يعم بابا انت. سليم بضحك: معلش يبنتى مشغول بقا. مريم: هييح ربنا يعينك عامل اى. سليم بمرح: انا فى اسعد لحظات حياتى. مريم وهى تنظر له بحب وفرحه: لى بقا يحجوج. سليم: طلقت الحربايه اللى اسمها كرماء دى وسبتهلها الڤيلا ومشيت ودلوقتى انا عايش لوحدى. نظرت مريم بصدمه أحقا هذا صحيح لا لا مستحيل كيف ان يحدث ذلك انها تعلم ان والدها يعشق تلك زوجه ابيها يُلبى لها كل طلابتها ايُعقل ان ينفصل عنها ام ان الساعه اقتربت. لن تفعل شئ كانت تنظر بذهول فقط. سليم بمرح: عارف عارف انك مش مصدقه بس اهو بقا ربنا بينلى كل حاجه يستى وبعدين هى تستاهل ولو بصينا من جانب تانى هو ان ربنا بياخدلك حقك منها ونتى قاعده فى بيتك حاطه رجل على رجل. مريم ببتسامه: تستاهل انت متعرفش هى حاولت تعمل فيا اى تانى. سليم بستغراب: اى عملت اى. قصت مريم عليه كل ما حدث. سليم بصدمه: ر..رنا اتأذت بسببها. مريم بحزن: الصراحه انا اتدايقت علشانها هى ممكن تكون مظلومه بس يبابا انت متعرفش هى كمان كانت عايزه تإذينى ازاى. سليم بحزن: عملت اى هى كمان. قصت عليه ما نوت ان تفعله رنا ايضا وانها ارادت ان تجعل صخر يتركها. نظر اليها سليم بحزن. مريم بحزن: بس خلاص المهم متقلقش رنا محدش قرب منها احنا حبينا نلوى دراعهم بس ويفكرو مليون مره قبل ما يقربو مننا لكن رنا محدش أذاها. سليم: شكرا يبنتى شكرا بعد كل دا موفقتيش انها تتإذى ربنا يسامحهم. نظرت مريم بدموع : مش هقدر ادعيلهم ي بابا هما اذونى فى حياتى كتير كتير اووى. _______________________ فى منزل احمد. ولاء ( والده احمد): مالك ي ابنى حالك مايل بقالو فتره وانا مش عايزه اتكلم. احمد وهو يقبل رأسها: مايل ازاى ي أمى ما انا كويس اهو. ولاء بحنيه: لا يبنى انا امك وعرفاك اكتر من نفسك انت فى حاجه مخبيها جواك ودى حاجه تعباك. احمد بحزن: …….. #روايه_مريم #مريم_توفيق❤️ الريتش يحبايبى علشان قل جداا. وااه انا ممكن ابدا فى روايه جديده علشان دى خلاص النهايه بتاعتها قربت فا قولولى افكار انتو حبينها او عايزين اكتب عنها.#مريم بارت٢١ ولاء بحنيه: لا يبنى انا امك وعرفاك اكتر من نفسك انت فى حاجه مخبيها جواك ودى حاجه تعباك. احمد بحزن: انا تعبان ي أمى مش عارفه ومش قادر افكر عقلى بيقولى حاجه وقلبى بيقولى حاجه تانيه مش عارف اصدق مين فيهم. ولاء بحنيه: تعالى فى حضنى ي حبيبى احكيلى اى اللى شاغل بالك. احمد بحزن: حاسس ان انا وقعت فى الحب يا أمى بس مش عارف اختيارى دا صح ولا لا اكمل بدموع بس انا حبيتها…حبيتها اووى. ولاء بحنان: هى مين دى يا حبيبى. احمد بدموع: دكتوره فى المستشفى. ولاء بحنيه: طيب ما تصارحها ي ابنى قولها انك بتحبها بدل العذاب اللى انت فى دا. احمد بدموع: خايف ….خايف يكون فى حد فى حياتها خايف ترفضنى بس وقتها انا حتى مش هقدر اتكلم معاها هبعد عنها. ولاء : بس انت لازم تعرفها مينفعش العذاب دا يا ابنى. احمد بحب: هحاول يا أمى هحاول ربنا يخليكى ليا ي حبيبتى وهم ليذهب الى غرفته. ولاء بضحكه: بس مقولتليش على اسمها. نظر اليها ببتسامه: رنا اسمها رنا. ولاء : اسمها جميل. احمد بتوهان: هى كلها على بعضها جميله. ولاء بضحك: لا دا انت واقع خالص. نظر اليها احمد ببتسامه ثم ذهب لغرفته. ولاء بحب: ربنا يريح قلبك يا ابنى ويصلح حالك ويناولك اللى فى بالك. _______________ فى منزل كرماء. فى الصالون. كرماء : اووف هى هترجع امتا البت دى كمان. نظرت الى الساعه وجددتها ١٢ونصف بعد منتصف الليل. صعدت الى غرفت رنا كرماء بستغراب: اى دا هو الدولاب مفتوح كدا لى. كرماء بصدمه: ينهار اسوود البت هربت. بدأت تفتش بالغرفه وبالفعل وجدت رنا اخذت كل متعلقاتها الشخصيه. كرماء بدموع: هرن عليها يارب ترد. اتصلت بها ولكن لا فائده من ذلك انها لن تجيب. كرماء: ماتشى يرنا يبقا روحتى لبوكى مااشى انا هوريكووم كلكم. _______________ فى شقه سليم. رنا بفرح :الخوطه نجحت يحااج. سليم بهدوء: مقولتليش على اللى حصل معاكى لى. رنا بتوتر: اى اللى حصل. سليم بزعيق : اللى انتى كنتى مخططه تعملى انتى وامك وتدمرى حيات اختك فى الاخر كلو اتقلب على دماغك. رنا بدموع: والله والله ي بابا انا اسفه انا ندمت ودا السبب اللى خلانى ابعد عن شر ماما انا ندمت والله انا اسفه علشان كدا انا عايزه اتأسف لمريم على كل حاجه سواء عملتها لما كبرنا او واحنا صغار. سليم بحزن: لى يبنتى لى تعملى كدا هى عمرها ما أذت حد فيكو. رنا ببكاء: والله اسفه مش هعمل كدا تانى اسفه المرادى بجد انا ندمانه. نظر اليها سليم يخشى ان يصق بها وتصدمه فى النهايه ولكن الصدق ظاهر فى عيونها لن يعطيها اى رد او جواب وذهب الى غرفته. جلست رنا تبكى بشده هى حقا حزينه هى تعتقد ان ذلك الشخص اللعين اذاها ودمر لها مستقبلها وايضا نادمه على ما ارادت ان تفعله مع شقيقتها. فى صباح يوم جديد. __________________ فى منزل صخر. مريم بنوم: صخر. صخر بنوم: اممم. مريم بنوم: روح صحى عيالك علشان المدرسه انا عايزه انام جدا. صخر فتح عينه ونظر اليها : رالله وانا مش عايز انام يعنى. مريم بنوم: يصخر انهارده يوم اجازتى سيبنى انام بقا وبعدين مش انت رايح شغلك. اعتدل صخر وقبل خدها بحب. صخر بحب: نامى يمريومتى انتى اصلا تعبتى امبارح شغلك كان كتير هقوم اروح اصحيهم. مريم ببتسامه: بحبك يصخورتى متتأخرش بقا انام واصحى تكون موجود. صخر بحب : عنيا. تأكد انها متغطيه جيدا ثم ذهب ليأخذ دش دافى وخرج من المرحاض ذهب الى غرف اطفاله وايقظهم وخرج الملتبس الخاصه للمدرسه ليرتدوهم وذهب الى غرفته ارتدى بذلته وافطر اطفاله واوصلهم الى المدرسه ثم ذهب الى شركته. _____________________ فى منزل صخر. فى تمام الساعه ١٢ ظهراً. فى الصالون. سيليا: مدام مريم فى وحده فى الخارج تريد ان تتحدث معك. مريم بهدوء : دخليها. سيليا: حاضر. كانت مريم تتصفح على هاتفها ولكن هى تعلم ذلك الصوت جيدا لالا مستحيل. رنا بدموع: م..مريم. مريم بجمود: جايه لى هاا جايه تكملى اللى امك مكملتهووش. رنا بدموع:ممكن تسمعينى ارجوكى انا ندمانه بجد. ضحكت مريم بسُخريه: ندمانه تصدقى ضحكتينى. رنا بقهر : اقسم بالله يا مريم انا فعلا ندمانه انا مش قادره استحمل انا بعد اللى حصل ندمت وعرفت غلطى والله العظيم صدقينى انا عيزاكى بس اسامحينى وبعد كدا هبعد عن حياتك ومش هتشوفى وشى خاالص والله بس سامحينى انا ضعيفه مش هقدر أقابل ربنا ونتى مش مسمحانى انا مش هستحمل عقاب ربنا. نظرت اليها مريم بغموض انها ترى الصدق فى عيونها ولكن قلبها يخشى ان ينجرح مره اخرى. مريم بحزن: قوليلى اثق فيكى ازاى بعد اللى انتى عملتى هاا قوليلى ازاى انتى ازيتينى كتيير اووى ي رنا. رنا بدموع: ادينى فرصه فرصه واحده بس وانا هصلح كل حاجه والله العظيم وقالت وعيونها مترغرغه من الدموع صدقينى. مريم بهدوء: مش عارفه يرنا بس فى حاجه بتقولى انك صادقه و فى نفس الوقت حاجه بتقولك انك بتكدبى عليا وعايزه تإذينى. رنا بصدق: اقسم بالله مبكدبش انا فعلا عيزاكى تبقى اختى اللى امى مجبتهاش انا محتجاكى جنبى انا سبت ماما وروحت اعيش مع بابا علشان ابعد عن شرها فرصه واحده يمريم. مريم بدموع: ماشى يرنا ماشى هديكى فرصه واحده بس والله العظيم لو طلعتى بتكدبى عليا هتشوفى منى وش عمرك ما شوفتيه فى حياتك. رنا ببكاء: هصلح كل حاجه صدقينى. ثم ذهبت اليها سريعا واحتضنت شقيقتها بقوه. آسيل : مااامى احنااا جيناااا. إيلا: مااااامى. زين : مااامى انااا جعااان. ابتعد رنا عن مريم. مريم بحب : تعالو يحبايبى آسيل بستغراب: مامى دى ثحبتك. مريم ببتسامه: دى خالتو رنا تبقا اختى هى كانت مسافره بقالها فتره ورجعت. آسيل وإيلا وزين بفرحه: الله انتى خاالتوو. رنا بحب وفرحه: اهه…تعالو فى حضنى احتضنتهم بحب وكانت سعيده جداا. بعد قليل. رنا ببتسامه: انا هروح بقا علشان عندى شغل. مريم ببتسامه: ماشى يرنا. ودعتها ثم ذهبت. جلست مريم وهى تضع يدها على رأسها بوجع. مريم بحيره: يارب ساعدنى انت مش عارفه الحقيقه يارب يرنا تكونى صادقه انا مش هستحمل اى صدمات تانيه. __________________ فى منزل كرماء. كرماء بغل: اسمعع اللى بقووولك علييه الشخص:………. كرماء بخبث:………. #روايه_مريم #مريم_توفيق❤️

مقالات ذات صلة

لهيب ١١

بقلم أمونه ٣

حب عمري

دنيا ٣٣

اترك تعليقاً إلغاء الرد