كنان : بس بس بقا ي ماما بس روان هنزل اوصلك.
روان : لا لو سمحت …. لغايه هنا وكل واحد فى حاله وانسونى كأنى مدخلتش حياتكوا .. واسفه جدا يا نازلى هانم … بس صدقينى لو كان بايدى مكنش دة كله حصل … بس نصيحه بعد كدة متعيبش حد بفقرة .. الفقر مش عيب .. عن اذنكوا .
( روان نزلت تعيط جريت فى الشارع وهى بتعيط والناس بتبصلها وبتستغرب قلبها بيوجعها نفسها تصرخ بأعلى صوتها ..
فكرت فى ح.ضن امها هايرحها جريت على بيتهم ….وصلت وبصت بأستغراب ايه الزحمه اللى تحت بيتهم دى قربت شويه عرفت ان فيه ميت … ولقت ام سيد واقفه ).
روان : ام سيد فى ايه .. مين مات ؟.
ام سيد لفت لما سمعت صوتها : روان انتى فين دة كله .
روان بأستغراب : كنت مسافرة فى حاجة !!! ماما كويسه .
ام سيد بحزن : البقاء لله يا بنتى .
روان بصدمه : البقاء لله فى مين ؟.
ام سيد : فى أمك .. تعيشى انتى ..
روان زعقت :
اوعى يا وليه يا مخبوووله انتى .. أمى عايشه وكويسه .
(روان طلعت بسرعه على الفوق وكله بيعزيها وهى مش متقبله الفكرة … وقفت لقت المغسلات خلصوا وكفنوا امها سندت على الحيطه ).
المغسله: انتى بنتها تعالى يابنتى ادخلى سلمى عليها .. علشان واجب دفنها …اكرام الميت دفنه .
( كل الموجودين طلعوا وسابوها لوحدها .. وهى قربت وباستها ).
روان دموعها مغرقه وشها : هو ربنا بيعاقبنى علشان كدبت ولعبت لعبه زى دى … ربنا بيعاقبنى علشان سبتك لوحدك …بابا سابنى وكنان اتتخلى عنى وسابنى وانتى كمان سبتينى ….
دة انا كنت بجرى علشان ارتمى فى ح.ضنك …. مبقاش ليا ح.ضن استخبى فيه لما الدنيا تيجى عليا … طب انا عايشه ليه ؟. …. وعلشان ايه ؟… مبقاش فيه حاجة فى حياتى حلوة علشان اعيش علشانها ….ماما …. ماتردى عليا
…. هو انتى مو.تى بجد … طب ازاى تمو.تى وانتى مش فى ح.ضنى …. ازاى .. ماماااااااااااااااااا
( الناس طلعوها بالعافيه وخلصوا اجراءات الدفن واندفنت واخدت روان العزا واتبدلت روان من روان الشرسه الوقحه لروان واحدة تانيه حزينه مبتتكلمش مبتردش على حد وعلى طول سرحانه ولوحدها ).
**************
عند كنان
(امه دخلت عليه لقيته بيلم هدومه )!
نازلي : انت بتعمل ايه ؟!.
كنان : ماشي هغور ف اي حته .
نازلي : انت ليك عين تقول ماشي .
كنان : انتي السبب في كل حاجه ….انتي السبب ف اني اتجوزها واجرحها كده انتي السبب في اني اتجوز اصلا
حبيتها ومش عارف أكمل معاها خايف ع قلبها يتكسر لما امو.ت .
نازلي : بعد الشر عليك .
كنان :
شر هو في شر اكتر من كده ….حرام عليكي قعدتي تطلبي من اتجوز ويوم متجوز علشان اسكتك ..تبهدليها البهدله دي .
نازلي : دي مش من مقامك .
كنان : انتي من أمتي وانتي بتتكلمي كده فين كلامك
اوعي يا كنان تعامل حد بغرور ولا تقوله كلمه تجرحه ولا تحسسه أن أقل منك فين كلامك ده .
نازلي : يا ابني.
كنان : متقوليش ابني …عارفه لو كنتي مسكتي فيها ومهينتهاش يمكن كنت مسكت فيها أنا كمان .
(كنان قفل شنطته قصاد دموع امه صعبت عليه بس هو كمان قلبه مجروح ).
كنان :
بتعيطي ليه ها ؟.
نازلي : متمشيش يا كنان أنا امك يا ابني متسبنيش ابوس ايديك و(جريت ع ايديه تبوسها )
مسكها اتأثر بأمه : لا عاش ولا كان اللي يخليكي تبوسي ايدي …مش همشي بس لو سمحتي سبيني لوحدي .
نازلي هتتكلم بس كنان قاطعها : ماما لو سمحتي .
(نازلي سابته وخرجت ..وهو قعد ع سريره بحزن محسش بيه قبل كده).
********************
بعد مرور ٧ شهور
روان : ليلى ممكن تطلعى الطلب دة مبقتش قادرة اقف على رجلى .
ليلى زميله روان فى كافيه : يابنتى ارتاحى … حرام عليكى كدة بتشتغلى شفتين .. انتى مش شايفه منظرك ولا ايه .
روان بتعب : اعمل ايه يا ليلى علشان اقدر ادبر مصاريف الولادة .
ليلى : انشاء الله هاتدبر انا اقنعت امى ياستى اجاى اقعد معاكى فترة الولادة دى واهو بيتك جنبى بيتى مفيهاش قلق ياعنى .
روان ابتسمت بحزن : ربنا يخليكى ليا يا ليلى .. انا هاقوم اخاد دويا واقوم اكمل .
ليلى: ماشى .
( روان قامت واخدت دواها وحسست على بطنها الصغيرة ).
روان بضحك : حامل فى برص ….دى منظر بطن فى السابع .
( بصت لنفسها فى المرايه قد ايه اتغيرت يمكن الحمل اللى عمل فيها كدة ولا الوحدة وافتكرت اللى حصل من ٧ شهور ..).
فلاش باااااك
( روان عاشت فى وحدة بعد مو.ت امها استنت كنان كتير يجى ومجاش اظاهر انه حب يكمل حياته من غيرها كانت كل يوم يتتعذب دورت على شغل لغايه ما لقت شغل فى كافيه واتعرفت على بنت اسمها ليلى وعوضتها شويه عن وحدتها … وفى يوم حست بتعب راحت تكشف عرفت انها حامل فى تلات شهور مكنتش عارفه تفرح ولا تزعل … تفرح لان ربنا رزقها بيبى من كنان حب حياتها ..
ولا تزعل من انه هايتولد من غير اب … بس الاكيد ان ربنا بيعوضها وبيعوض وحدتها … فضلت لغايه الشهر الرابع وبطنها بدات تبان شويه خافت الناس هايقولوا ايه خصوصا عبود اللى مبيزهقش يوميا يطلب منها يتجوزها ماهى بقت وحيدة ومكسورة وهو بيعطف عليها وام سيد اللى كل يوم وتانى جايبه عريس معدى ٥٠ سنه واسمها بتعطف عليها وبتسترها…قررت تسيب بيتهم وراحت سكنت فى شقه جنب بيت ليلى بقت تاخد شفتين علشان تقدر توفرمصاريف ولادتها )
باااااااااك
: هاتفضلى باصه لنفسك كتير … ف المرايه.
روان بخضه : احم اسفه حضرتك كنت بريح بس .
المدير :
طيب يالا خدى الطلب دة على تربيزة ٥ .
روان : حاضر
( روان اخدت الطلب وراحت لتربيزة ٥ لقت تلات شباب قاعدين ).
واحد من تلاته : الله !! هما بقوا يشغلوا حوامل ولا ايه .
واحد تانى : بس حوامل وتكات اوى …ايه الحلاوة دى .
واحد تالت بص لروان من فوق لتحت : مش عيب على نطع اللى خلاكى حامل يسيبب مزة زيك تشتغل … انتى مفروض تتحطى فى متحف .
( روان كانت بتستحمل كلامهم بالعافيه …بس اول لما قال نطع ومين على كنان حب حياتها مسكت العصير وكبته فى وشه ).
روان بغضب وصوتها بقا عالى: النطع دة ارجل منك ومن عشرة زيك .. انت اللى نطع مش هو .
واحد من تلاته : ودينى منا سايبك انا عاوز مدير المخروبه دى .
المدير : فى ايه يا فندم … خير ؟.
الولد الى اتكب فى وشه العصير : انت ازاى تشغل ناس بالمنظر دة عندك بنت سافله وقليله الادب .
المدير : متضايقش نفسك .. الزبون طبعا على حق ..
اللى تأمر بيه هانفذوا .
الولد : تتطرد برة زى الكلبه ..ملهاش شغل .
المدير بص لروان : برة .
روان بقرف : هاستنى ايه من نطع زيه … داهيه تقرفكوا .
( روان خرجت من الكافيه وليلى جريت وراها ).
ليلى : رايحة فين بس .. كنتى اعتذرى وخلاص .
روان بعصبيه : لو كان غلط فيا ماشى …بس دة غلط فى كنان … وانا مسمحش لحد ابدا انه يغلط فيه … نهايته انا هاروح تعبت اوى كملى انتى شغلك .
ليلى : طيب خدى بالك من نفسك .
روان بتعب :
طيب .
*******************
(ف بيت كنان ع السفرة ) .
نازلي : كنان .
كنان : نعم يا ماما .
نازلي : احم متعرفش حاجه عن روان.
كنان بصلها واتنهد بسخريه : ايه وحشتك ولا عايزه تبهدليها تاني ..ما علينا معرفش يا ماما معرفش عنها أي حاجه.
نازلي : انتوا حصل بينكوا حاجه ف الفتره اللي اتجوزتو فيها.
كنان ببرود : لا .
نازلي : متاكد.
كنان : اه متأكد .
نازلي : طيب كويس اصل فكرت ليكون حصل بينكوا حاجه وتطلع حامل .
(كنان كلمه امه رنت ف ودنه حامل ….؟! ..قام وقف مره واحده ).
نازلي : في ايه ؟.
كنان : لازم اروحلها حالا ..روان ممكن تكون حامل بجد.
نازلي : يعني حصل بينكوا حاجه.
كنان : اه حصل بينا حاجه ارتاحتي ورضيتي فضولك دلوقتي……أنا ماشي رايح ليها .
نازلي : روان مش ف بيتها .
كنان بعدم فهم : مش ف بيتها ازاي وعرفتي منين .
نازلي : روان نقلت ف بيت تاني بعد مو.ت امها .
كنان : مو.ت امها ؟؟! وانتي عارفه مقولتليش
حصل ايه بالظبط .
نازلي :
بعد ماانت طلقتها بعت وراها حد ولما هي راحت حارتهم امها ماتت ف نفس اليوم اللي انت طلقتها فيه
فضلت اربع شهور ف الحاره وبعدين نقلت لبيت تاني ف منطقه تاني .
كنان : كل ده ومقولتليش ..ليه ي ماما ليه علشان غلبانه ومش عجباكي تعملي كده تخبي عليا ومبقاش جنبها ف وقت كسرتها ووجعها حرام عليكي والله العظيم حرام
مكانها فين .
نازلي : في شارع ……
كنان : أنا نازل رايح لمراتي يارب الحق اصلح اللي كل اللي حصل …ربنا يسامحك يا ماما .
(كنان نزل ركب عربيته وطلع ع العنوان اللي اخده من أمه
اول مره يعيط وهو كبير كده ..كانت يتبقي دمعه عابره وخلاص المره دي عيط اوي سيناريوهات بتيجي ف دماغه حصلها ايه مين بيضايقها ؟بتاكل ؟طيب حامل ؟بتتعايش مع وجعها ازاي ؟عايشه من غيري ازاي ؟ولو حامل تعبانه ولا لا ؟طيب حامل ف ولد ولا بنت ؟لو حامل هيبقي ف شبه مين ؟اكيد شبها ؟استحقر نفسه ف كل مره فكر يروحلها ويرجع يقول كده احسن ..وصل عند بيتها
طلع وخبط محدش بيرد فضل يخبط كتير محدش بيرد
طلعت واحده جارتها ).
: انت عايز مين ي ابني.
كنان : عايز روان اللي ساكنه هنا .
الست : يا حبه عيني دي بتشتغل ربنا يعينها هي ليها نص ساعه وتيجي ..انت مين ؟.
كنان : أنا واحد قريبها يا حجه .
الست : كنت مفكراها مقطوعه من شجره جيت ف وقتك يا ابني ..اتفضل استناها عندي .
كنان : لا يا حجه شكرا اتفضلي انتي .
(الست دخلت شقتها ..وكنان قعد ع السلم وحط دماغه بين ايديه بتعب وحزن بعد شويه سمع صوت خطوات طالعه ع السلم قام وقف اتصدم لما شافها ضعيفه حزينه بطنها منفوخه بس مش اوي مش دي الشرسه اللي عرفها).
كنان : روان.
روان بصدمه وض.ربات قلبها بقت سريعه : كنانى !.
كنان قرب ناحيتها : وحشتيني وحشتيني يا روح كنانك
(حط ايديه ع بطنها المنفوخه ): ليه ليه مقولتليش وعرفتيني.
روان عيطت : خفت تقولى نزليه وهو حته منك …انت مش معايا يبقا يفضالى ذكررى منك .
كنان اتوجع اوي علشانها اخدها ف ح.ضنه ومسح دموعها : عمري لو كنتي جيتي قولتيلي كنت هنرجع كنت بدور على سبب يرجعني وميخوفنيش يا روان مش لاقي لو كنتي جيتي وقولتيلي كنت هنرجع كنت هوهم نفسي أن ده السبب بس السبب هو اني بحبك وعايز اعيش حياتي معاكي.
روان دفنت نفسها فى ح.ضنه بكل وقتها وكأنه هايهررب منها وبتحاول تشبع منه: استنيتك كتير اوى ياقلب روان مجتش كنت محتاجك جنبى اوى .
كنان : أنا آسف أنا غبي كنت كل مره احاول اجي اخاف واقول بعدك عني احسن .
بصلها شكلها تعبان اوي : تعالي ندخل جوا انتي شكلك تعبانه.
روان بتعب : اه تعبانه اوى …. عاوزة ارتاح .
( روان ادت كنان المفاتيح ودخلوا وقفلوا الباب وهو قعدها على اقرب كنبه وقعد جنبها وح.ضنها ).
روان بتعب :
قال وانا زعلانه ان اتخانقت وسبت الشغل دى احلى حاجة حصلتلى ان اتخانق واسيبه علشان اشوفك وا.ح.ضنك واشم ريحتك اللى وحشتنى .
كنان : اتخانقتي وسبتي الشغل ليه يا حبيبتي.
روان رفعت وشها وكشرت : قال عليك نطع مستحملتش مسكت فى خناقه وكبت العصير فى وشه علشان يتربى .
كنان ضحك بصوته كله : حبيبتي واميرتي وست البنات الشرسه …تسمح ترجع لاميرها الغبي وتسامحه أنه سابها ف يوم.
روان بحزن : مينفعش..
كنان : ليه ؟!.