الحلقة التالتة فى غرفتها بالمستشفى تحاول سيرين الاعتدال فى جلستها شاعره بالالم الشديد فى انحاء جسدها النحيل
رافضه البكاء وتحاول بكل عزمها ان تقوم من سريرها وتتحرك قليلا
فى تلك الاثناء تدخل الممرضه سهير امرأه فى منتصف العقد الرابع من عمرها سهير: استنى يا حبيبتى استنى انا اقومك سيرين: لا ما فيش داعى انا عايزه ااقوم لوحدى سهير: يا حبيبه قلبى العند فى كل حاجه الا المرض تلحظ سيرين نبرتها الحانيه الدافئه فقد مر زمن ليس بالقصير منذ ان تعامل معها احدهم بحنان
سيرين: شكرا
سهير: العفو ده واجبى ها ارتحتى كده سيرين: ااه متشكره اوى احسن من الاول بكتير تلحظ سيرين عيون الممرضه التى تراقبها باهتمام كأنما تريد ان تقول شيئا ولكنها تجاهد نفسها
سيرين: خير فى حاجه ؟ حضرتك عايزه تقولى حاجه؟ سهير: انتى شكلك صغير اووى فين اهلك ؟ سيرين: ماليش اهل سهير: معقول؟ مالكيش اب ام اخ اخت؟ سيرين وقد بدأت ان تضيق ذرعا بذلك الاستجواب: لاء ماعنديش م\اتو والدى ووالدتى م\اتو وماعنديش اخوات ارتحتى؟
سهير: انا اسفه يا حبيبتى لا حول ولا قوه الا بالله انا ماكنتش ااقصد ادايقك انا هسيبك ترتاحى وهبقى ارجع اتطمن عليكى ولو عوزتى حاجه اض/ربى الجرس
سيرين: ماشى شكرا فى منزل حازم
تستيقظ اخته نهى وتغسل وجهها وتتصل على خطيبها لتجد هاتفهه مغلقا
نهى: شايفه يا ماما اديكى بتقوليلى اخلينى انا اللى عاقله واكلمه اهو البيه قافل موبايله ولا على باله الام(نجوى): طيب قولى صباح الخير قبلا نهى: انا اسفه يا ماما صباح الخير يا احلى ام فى الدنيا بس انتى عاجبك كده
نجوى: ااه انا اللى جبته لنفسى انا ايه اللى خلانى اوافق على دى جوازه لاء وهتجوزو كمان سنتين افضل انا فى الصداع والمشاكل دى سنتين كمان ياربى نهى: يووه يا ماما كل شويه سنتين سنتين مش حازم اللى صمم انه لازم اخلص دراستى الاول نجوى: اخوكى الكبير بتاعنا ومعاه حق فى كل كلمه ويمكن كمان سنتين تعقلى شويه نهى: اعقل يعنى انا مجنونه يستيقظ حازم اثناء حديثهم ويذهب ليغتسل سريعا ثم يتوجه بالحديث الى اخته الصغرى
حازم: صباح الخير يا نونا نهى: صباح الخير يا حازومه ازيك اتاخرت ليه امبارح كده حازم: انا الحمد لله مش هتصدقى اللى حصلى نجوى: خير يابنى انا مرضتش اسألك الفجر شكللك كان تعبان اووى حازم: ربنا سترها معايا والله امبارح وانا راجع فجأه لقيت واحده طلعتلى منين ماعرفش حاولت اتفادها ماعرفتش فخبطتها نجوى: يالهوى ؟ وحصلها ايه يابنى حازم: م\اتقلقيش يا امى هيا كويسه بس دمى انا اللى اتصفى نهى: الحمد لله يا حازم والبوليس جه بأه والافلام دى؟
حازم: لاء الحمد الله اخدتها على المستشفى وهيا قبل مايغمى عليها قالت للناس اللى كانوا حواليا انها هيا اللى غلطانه نجوى: الحمد لله يابنى ربنا يبعد عنك ولاد الحرام يارب حازم: كله بفضل دعاكى ياست الحبايب نهى: وانا والله بدعيلك على طول يا حازم حازم مازحاً: طبعا مش انا اللى جايبلك حبيب القلب نهى : الله يا حازم بقى حازم: طيب لما هوا كده لازمته ايه خناق كل شويه مش تعقلى بقى نهى: يا سلام انا اللى اعقل
حازم: حسن صاحبى من زمان وانا عارفه انتى اللى تجنى بلد نهى: انا؟ كده برضه؟ ايش حال انا اختك وهوا يا دوب صاحبك حازم: ههههه بقولك ايه انتى هتأخرينى انا لازم اروح المستشفى نجوى: معقول يابنى دا انت لسه راجع الفجر مالحقتش ترتاح حازم: معلش يا امى واهو عشان برضه اطمن على اللى اتخبطت دى نجوى: ربنا يديك الصحه يابنى ويقويك طيب استنى لما فطر حازم: لاء انا هفطر فى المستشفى وكمان عشان الحق محامى المستشفى اقوله على اللى حصلى عشان لو فيه اجراءات قانونيه
نجوى: طيب خد بالك من سكتك وسوق على مهلك وان شاء الله ربنا يجيب العواقب سليمه يابنى حازم: مع السلامه يا امى مع السلامه يا نونا وخدى بالك من ماما ومن مذاكرتك نهى: علم وينفذ يتجه حازم الى عمله وهو يفكر باحداث الامس القريب ويفكر فى سيرين يصل الى المستشفى ويتجه فورا الى غرفتها للاطمئنان عليها من جديد يطرق باب الغرفه سيرين: ادخل حازم: صباح الخير سيرين : صباح النور حازم: هاه عامله ايه دلوقتى
سيرين: الحمد لله احسن حازم: لسه فى الم صح؟ سيرين: شويه يرفع حازم الغطاء قليلا تنهره سيرين بشده: انت هتعمل ايه ؟؟؟؟؟!!!!! حازم يبتسم لها مطمئنا اياها: م\اتخفيش انا هكشف عليكى سيرين تشد الغطاء بقوه: متشكره انا مش عايزه حد يكشف عليا انا عايزه اخرج من هنا يغ/ضب حازم من اسلوبها الجاف وطريقتها المتعجرفه ليجيب فى برود: مافيش خروج ليكى قبل على الاقل 24 ساعه كمان فى اجراءات لازم تتخذ سيرين: قصدك حساب المستشفى؟اللى انتو عاوزينه خدوه على داير مليم
حازم بحده: انا مجبتش سيره الفلوس لكن م\اتنسيش انك جيتى بسبب حا/دثه والمفروض كان يتعمل محضر فى القسم سيرين: منغير محضر ولا حاجه حضرتك خبطتنى بعربيتك وانا مش عاوزه تعويض حازم: وانتى فاكره انى هديكى تعويض انتى اللى رميتى نفسك على العربيه عشان تخلصى من اللى فى بطنك ترفع سيرين راسها ويحمر وجهها غ/ضبا وتلمع عينها بشده: اخرس
انا ماسمحلكش واتفضل اخرج بره دلوقتى حالا قبل ما اندهلك مدير المستشفى
يهز حازم رأسه ويشعر بالدهشه الشديده من اسلوبها ويوليها ظهره ليخرج شاعرا بالغ/ضب منها ومن نفسه
فاولا واخيرا هيا مريضه وواجبه يحتم عليه التعامل معها برفق يتجه الى مكتبه ويدخل ليجلس عليه ساندا رأسه على كفيه واخذ يفكر
ياترى ايه حكايتها؟ ليه بتتعامل بالحده دى؟
دى مش شكل واحده زعلانه انها فقدت طفلها
ااه انا هشغل نفسى بيها ليها على رأى دكتوره جيهان تلاقيها واحده من اياهم
بس شكلها مع ذلك بنت ناس الحلقة الرابعة
فى تللك الاثناء ترفع سيرين سماعه الهاتف لتطلب صديقتها الحميمه منى فى منزلها
يرن الهاتف فى منزل منى تذهب امها سوسن للرد على الهاتف
سوسن: الو سيرين: الو ايوه ياطنط انا سيرين ممكن اكلم منى؟ سوسن بامتعاض: اهلا يابنتى ثانيه واحده اندهالك يامنى …يا منى تعالى كلمك سيرين منى: الو ايوه ازيك ياسيرين؟ سيرين: الحمد لله ازيك انتى يامنى منى: مال صوتك انتى تعبانه؟ سيرين: انا فى المستشفى منى بانزعاج : مستشفى!!!!!!! مستشفى ايه؟ سيرين: مستشفى دار الشفاء
منى: طيب انا جيالك حالا ربع ساعه واكون عندك سيرين: مستنياكى انا فى غرفه
203 منى: طيب سلام سوسن: خير يا بنتى مالها صاحبتك منى: فى المستشفى يا ماما سوسن: عندها ايه؟ منى:ماعرفش يا ماما انا هروحلها وابقى اطمنك من هناك سوسن: البنت دى من يوم ماعرفتيها وماورهاش غير تعب القلب اشمعنى انتى اللى بتتصل بيكى منى: يا ماما حرام عليكى سيرين بنت حلال مش كفايه انها يتيمه سوسن: هيا مش عايشه مع خالها منى: ايوه بس خالها منه لله ماعندهوش دين ولا رحمه لا هوه ولا مراته منهم لله واكيد رامينها ولا سألين عليها عايزين يخلصو منها عشان يورثوها
سوسن: طيب انتى هتغيبى؟ منى: لاء مش هغيب انا هطمن عليها وارجع على طوول بعد نصف ساعه تطرق منى غرفه سيرين وتدخل لتجد صديقتها الحميمه تجلس على سريرها تبكى فى صمت منى تح/ضن صديقتها قائله: سلامتك ياسيرين الف سلامه خير ايه اللى حصل سيرين: انا تعبانه اووى يا منى تعبانه نفسى ام*وت عشان ارتاح منى: استغفر الله العظيم م\اتقوليش كده حصل ايه الممرضه قالتلى ان عربيه خبطتك سيرين: ايوه عربيه دكتور هنا هوا اللى جابنى المستشفى
منى: انتى لازم تبلغى البوليس لازم تاخدى حقك هيا ارواح الناس رخيصه كده ايش حال دكتور سيرين: انا اللى غلطانه حرام انا اللى ماشوفتش العربيه وكنت بعدى الشارع مش شايفه قدامى منى: وكنتى رايحه فين؟ سيرين: اى حته المهم انى اسيب بيت خالى انا استحاله ارجع البيت ده تانى مهما حصل واوعى يتصلو بيكى يسألو عنى تقوليلهم اى حاجه ماشى منى: حاضر سيرين: انتى معاكى ال
بتاعتىATM منى: ايوه ياسيرين سيرين: طيب ياريت وانتى مروحه تعدى على الحسابات وتشوفى المبلغ اللى عاوزينه ايه ومن فضلك يامنى بكره بالكتير تدفعيه عايزه اخرج بأى شكل قبل ما خالى ومراته يلاقونى
منى: م\اتقلقيش يا حبيبتى فى ف وش المستشفى هنا ماكنه هعدى على الحسابات واعرف المبلغ كام واسحبه وادفعه النهارده كمان سيرين: ربنا يخليكى ليا انا خلاص ماعدليش حد فى الدنيا دى غيرك منى: ولا انا يا ريرى دا انتى اختى وحبيبتى الف سلامه عليكى يُطرق الباب لتدخل دكتوره جيهان وقد علت وجهها علام\ات الدهشه لدى رؤيتها رفيقه مريضتها جيهان: صباح الخير ازيك دلوقتى؟ سيرين: احسن الحمد لله منى: صباح الخير يادكتوره ياريت تطمنينى عليها جيهان: وحضرتك مين؟
منى باستغراب: انا اختها جيهان: غريبه لما سألناها الفجر قالتلنا ان ماليهاش اهل سيرين بحده: حضرتك بتدخلى فى اللى مالكيش فيه ليه يفرق ايه عندك اظن ان المهم حالتى الصحيه جيهان: اكيد طبعا حالتك الصحيه هيا الاهم اعذري تطفلى انا اسفه منى: م\اتخديش على خاطرك يادكتوره من فضلك سيرين عصبيه بس قلبها ابيض
سيرين وقد احرجت من حدتها المبالغ فيها
انا اسفه مقصدتش انى احتد على حضرتك بس اصلى مدايقه وعايزه اخرج بأى شكل جيهان: اوك عاوزه تخرجى النهارده براحتك انا شايفه ان حالتك مستقره انا هكتبلك على خروج بس اهم حاجه توعدينى انك تاخدى الادويه اللى هكتبهالك فى ميعاده.اتفقنا؟
منى: انا اوعدك يا دكتوره دفعت منى حساب المستشفى ارتدت سيرين ملابسها وخرجت من غرفتها مشت قليلا ثم توقفت فجأه منى:ايه مالك وقفتى ليه؟ سيرين: معاكى ورقه وقلم؟ منى: ااه معايا عايزاهم فى ايه؟ سيرين: هاتيهم بس اخذت سيرين الورقه والقلم لتخط الكلم\ات الاتيه بخط منمق ” السلام عليكم ورحمه الله وبركاته دكتور حازم
اود ان اشكر سيادتكم لما قدمتوه لى من رعايه انسانيه فى المقام الاول وعنايه طبيه فائقه
كما اود ان الفت انتباه سيادتكم انى غير راغبه بالمره فى توجيهه اى لوم او اى ادعاء قانونى لكم
اما فى حاله طلب سيادتكم اى تعويض مادى عن اى خسائر لحقت بسيارتكم او بشخصكم الكريم
يرجى مراسلتى على البريد الالكترونى ادناه ولكم فائق التقدير
تحياتى سيرين” منى: ايه يابنتى اللى انتى كتباه ده الاسلوب رسمى فهمى نظمى خالص سيرين: مافيش احسن من المعامله الرسمى
توجهت سيرين لمنصه الممرضات فوجدت الممرضه سهير
سهير بنبره حانيه: ايه خلاص ماشيه؟ سيرين : ايوه انا متشكره ليكى على كل اللى عملتيه عشانى سهير: وانا عملت ايه دا واجبى اقتربت منها سيرين وح/ضنتها على غفله مما جعل الد/مع يترقرق فى عين سهير سهير: خدى بالك على نفسك سيرين: اوك .ممكن اطلب منك طلب؟ سهير: انتى تؤمرى سيرين: العفو الامر لله ياريت تدى الجواب ده لدكتور حازم انتى الوحيده هنا اللى انا اقدرأئتامنها سهير: من عنيا سيرين: متشكره اووى مع السلامه سهيروهى تودعها بعينها : مع السلامه
خرجت سيرين من المستشفى منى: يالا بينا تحبى تقعدى فى جنينه المستشفى عبال ما اوقف تاكسى؟ سيرين: لا انا جايه معاكى توقف منى سياره اجره وتركب كلتاهما السائق : فين ان شاء الله؟ سيرين: مصطفى كامل منى: الله انتى راجعه بيت خالك تانى؟ سيرين: انا نزلت امبارح منغير ما اخد حاجه لا بطاقتى ولا بسبور السفر ولا حتى موبايلى
لازم اعدى اجيب الحاجات دى كمان فى شويه اوراق مهمه واجيب لبس كمان
وفرصه الميعاد ده بيبقوا لسه نايمين مش هيحسوا انى مش موجوده فى البيت من اصله انا هطلع وانتى استنينى تحت
منى: انا خايفه سيرين: م\اتخافيش لو حصل اى حاجه هزعق وانده عليكى ساعتها تروحى لاستاذ اسماعيل المحامى بتاعى وتخليه يجيلى ماشى منى: ماشى