وروح تستغرب غيابه كل دا .. يرجع يلاقيها قاعده ف الريسيبشن مستنياه ) زين : جهزتى ؟! روح : اه زين : طب يلا ( يخرجوا من الشاليه وروح تستغرب لما تلاقيه رايح ع البحر ) روح تغراب : احنا رايحين فين !!!!!! زين : هتعرفى دلوقتى روح : طب ما تقول زين : شششششش .. قربى روح : اكيد مش هقرب زين : مش هعملك حاجه ع فكره .. انا بس عاوزك ثوانى روح : قول من غير ما اقرب زين بنفاذ صبر : عاملك مفاجأه ارتاحتى .. اخلصي تعالى احطلك دى ع عينك روح : شكرا لمفاجأتك ..
لو سمحت لو مش هنروح ونقعد مع صحابك رجعنى الشاليه .. انا مش حابه ابقي معاك لوحدنا زين : يا الله منك ( يقرب منها ويحط شريطه ع عينها وهى كانت هتشيلها يمسك ايدها الاتنين ويوطى ع ودنها ) زين بصوت اشبه بالهمس : اهدى ( تتنهد روح وتمشى معاه يوصلوا عند حته معينه زين يمسكها من وسطها ويرفعها بحركه سريعه ملحقتش تعترض حتى .. يسيبها ف مكان وتحس الارض تحتها مش متوازنه وبتتحرك ) روح ب : زين الارض بتتحرك ازاى ؟! زين : ثوانى وهتفهمى كل حاجه ( يسيبها زين .. روح فضلت واقفه مكانها وبتحاول تتوازن فجاءه
تشتغل ميوزك عاليه جدا كانت اغنيه ” all of me ” ) ( تحس بزين وراها بيفكلها الشريطه ويشيلها .. تفتح عينها وتتص باللى قدامها .. مركب ف وسط يه متزينه كلها بالورد وقدامها بالونات هيليوم وف منضاد نازل منه تر كبير مكتوب عليه ” sorry my princess ” .. ( اسف اميرتى ) ( تتص بفرحه وكانت عاوزه ته بس حاولت تتحكم ف اتها .. يشد ايدها ويبدأ يرقص معاها ع الاغنيه .. وهى بصاله وابتسامتها اخيرا ظهرت زين يدوس ع زرار ف ركب وراه .. تسمع شماريخ ف الجو وجزء من ركب من جوه اتفتح وخرجت
منه بالونات كتير فيها نور بالوان مختلفه طارت ف الجو وكل بالونه بتطير لحته معينه وبعدين تفرقع جنب نضاد ومصباح النور ينزل ويعمل ميوزك هاديه .. وكل ص,,ابيح عايمه ع وش يه قدامهم .. روح بتبرق ومش مستوعبه اللى شايفاه .. وبتبص لزين وهى مش مصدقه .. زين يديها ورقه تفتحها ” جوازى منك كان غلطه وكنت نان عليها .. لو انعاد بيا الزمن هكرر الغلطه تانى وتالت ورابع طا انتى حتوى .. انتى ملكتينى وحقيقي انا اسف ع اللى حصل .. جايز امبارح مكنش لطيف بالنسبالنا بس كانت اول متعه حقيقه بالنسبالى .. انا حبيتك ” ( تبصله وهى
بتبسم وعيونها تع من الفرحه يطلع علبه صغيره يفتحها تلاقى فيها خاتم سولتير ) زين بابتسامه : كان فروض يجى من يوم جوازنا .. بس انهارده هو اول يوم فعليا ف جوازنا .. ربنا يديمك ليا ( يل الخاتم وي ايدها وهى ته جامد واخيرا حست بالامان ف وجوده واخيرا عوض ربنا جاى .. يبادلها ال وي اغها ويقضوا اليوم سوا بين ضحك وحب وفرحه .. يعدى الوقت ويرجعوا الشاليه ويقضوا اول ليله حقيقيه ف جوازهم .. ليله زين محى بيها اى انطباع خدته من الليله اللى فاتت .. رادى كان حنين ورقيق معاها وعاملها كأنها قطعه ازاز عليها تتكسر
وروح كانت مبسوطه جدا وهى ف ه وحست انها ملكت الع كله .. يعدى اليوم .. تانى يوم الصبح .. يصحى زين يحضر الفطار ويطلعه لروح ويحطه جنب .. يها ويفضل ي ف كل حته ف وشها لحد ما ابتسمت وتفتح عيونها بالراحه ) روح بابتسامه وصوت غالب عليه النوم : صباح الخير زين يبادلها الابتسامه : صباح النور .. يلا عشان تفطرى ونرجع القاهره .. اجازتى خلصت خلاص روح : ايه دا جايه تخلص دلوقتى ؟! زين بضحك : ماانتى اللى سيبتينى الايام اللى فاتوا اتبسطى بقي ( تضحك وتقوم تفطر معاه .. وبعدين تقوم تروق كان وتحضر الشنط
ولبست هدومها ) روح : زين انا جهزت خلاص زين : اوك وانا هنزل الشنط العربيه وهسلم للراجل مفتاح الشاليه .. انزلى استنينى ف العربيه روح : حاضر ( تنزل تستناه تحت وهو يسلم الشاليه ويحط الشنط ف العربيه .. يركبوا العربيه ويتجهوا للقاهره .. بعد 6 ساعات يوصل زين القاهره .. وهما ع الطريق يلاقى عربيه وقفت قدامه بالظبط .. يحاول يعديها لكن العربيه اتحركت ووقفت قدامه برضو .. يقف زين مستنى العربيه تتحرك .. لكن العربيه متحركتش وفضلت واقفه .. يدوس ع الكلاكس كتير والعربيه مازالت واقفه .. لسه زين هينزل يقاطعه نزول شخص من العربيه اللى قدامه
.. اول ما تلمحه روح تتخض ويظهر ع ملامحها ال .. وتمسك ايد زين تمنعه ينزل ) روح ب : زين امشي بسرعه……. #يتبع 8*9 #الحلقه ((8)) ( قبل ما نبدأ الحلقه ف كام حاجه لازم توضح .. بالنسبه للى بيقول هو ازاى دكتور جامعى وقدوه بيعمل كده .. س هنى ملوش اى علاقه بخلوقيات الشخص .. ف اى مجال ف الع هتلاقى الكويس والوحش .. هو خارج نطاق وظيفته حر ف حياته لكن هو مش بيشرب قدام الطلبه او بيقل ادبه بالعكس هو جد جدا ف شغله وبيمارس مهنته بضمير وقدوه حقيقه داخل قر التعليمى غير كده دى حياته
الخاصه .. فمجاله الوظيفى ملوش علاقه بسلوكيات حياته .. بالنسبه بقي ان ازاى روح سامحت زين بسهوله وتعايشت بعد اللى عمله .. اولا هى صغيره ومعندهاش خبره كفايه ف الحياه ف هى اتبسطت باللى عملهولها بعد كده لانه حرك مشاعر الطفله اللى جواها .. مشاعرها لسه بريئه منتهكتش فباقل حاجه هتسامح وتتبسط .. ثانيا انا مقولتش ان زين ها لانى ضد ان راجل ي ست من الاساس .. هو كان ف حركاته معاها بس دا اللى خلى علام,,ات تظهر ع جسمها .. وبعدين هى بيضه جدا ف باقل حركه هتعلم ع جسمها .. دا غير انها شاركته الغلط من البدايه
.. مينفعش اق اكله طعمها حلو لشخص جعان بقاله كتير واديله معلقه وبعدين اشيل الاكل وفروض انه يتعايش وعادى .. دا بالظبط اللى حصل هى سمحتله يقرب وبعدين بعدته ف وقت هو خلاص عقله وقف عن التفكير ومشاعره بس اللى بقت تحركه فبديهى هيبقي صعب عليه يبعد دا غير انها استفزته ف الكلام بلاش ننسي دا برضو .. اعتقد اللى عمله لما لقاها تعبت بالشكل دا ووفرلها كل سبل الراحه كده ده ع الاقل تكفير بسيط ع للى عمله .. وركب اللى ظبطها وعملها فوق الخيال وابتكر ازاى يصالحها ويفرحها دا برضو كفايه .. لكل فعل رد فعل ودى الخلاصه
اللى حابه اوصلها ) حلقه 8 ( تنزل تستناه تحت وهو يسلم الشاليه ويحط الشنط ف العربيه .. يركبوا العربيه ويتجهوا للقاهره .. بعد 6 ساعات يوصل زين القاهره .. وهما ع الطريق يلاقى عربيه وقفت قدامه بالظبط .. يحاول يعديها لكن العربيه اتحركت ووقفت قدامه برضو .. يقف زين مستنى العربيه تتحرك .. لكن العربيه متحركتش وفضلت واقفه .. يدوس ع الكلاكس كتير والعربيه مازالت واقفه .. لسه زين هينزل يقاطعه نزول شخص من العربيه اللى قدامه .. اول ما تلمحه روح تتخض ويظهر ع ملامحها ال .. وتمسك ايد زين تمنعه ينزل ) روح ب : زين
امشي بسرعه زين تغراب : ليه ؟! روح : اصل……. ( يقاطعها وصول الشخص جنب شباك روح ) هارون : انزلى زين : هى مين اللى تنزل ؟؟ ( ينزله زين ويقف قدام باب روح ) زين : خير ! هارون : الوليه دى مرتى زين : نعم !!!! .. مراتك ازاى يعنى ؟؟ هارون : كنا هنكتبو الكتاب قبل ما انت تخطفها ( زين يستوعب من شكله وهيئته وكلامه ان هو دا العمده اللى كان عايز يتجوزها ) زين : مبدئيا هى مراتى انا مش خاطفها ولا حاجه .. ثانيا مين حضرتك ؟! هارون : مش مهم تعرف مين
.. هم انك تخليها تنزل عشان تعاود معايا زين : بص انت شكلك كده شارب حاجه .. اتكل ع الله وشوف كنت رايح فين .. انا مش فايقلك هارون بتحدى : مش هتكل غير وهى ويايا .. الا ورحمه ابوى اخدها واسيبك ع نقاله يضحك زين تهزاء : انت راجل كبير والله انا عليك احسن يحصلك حاجه من اللى هعمله فيك ( يبصله هارون وابتدى يتنرفز من بروده ولسه هيقرب عشان يفتح الباب .. زين يمسك ايده ويلويها ورا ضهره .. يقرب ع ودنه ) زين : لو دكر قرب منها تانى .. انا لحد دلوقتى بهدد بس بلاش انفذ
عشان اقسم بدينى ما هرحمك ومش هسيبك الا ع نقاله فعلا زى ما قولت هارون بيه : سيبنى والا هنك ( زين يزقه جامد لدرجه انه كان هيقع ) زين ببرود : وانا عاوز ان هارون بنرفزه : انا هسيبك دلوقتى لكن هعاود تانى ووقتها هتكون نهايتك زين بابتسامه : منتظرك ( يبصله بيه ويسيبه ويمشى .. زين يركب العربيه يلاقى روح وكمشانه ف نفسها .. يستغربها جدا .. كان عاوز يتكلم معاها بس حس ان الوقت مش مناسب انه يتناقش .. مسك ايدها بهدوء وهى بصتله .. حرك راسه وبصلها بمعنى اطمنى .. تتنهد وتحاول تتحكم ف ها ..
يتحرك بالعربيه .. يعدى الوقت .. يوصلوا البيت .. يدخلوا البيت يلاقوا كل الانوار مطفيه والبيت هادى جدا ) زين : تقريبا نايمين روح : امممم زين : متعمليش صوت عشان مش فايق اتكلم مع حد دلوقتى روح : متقلقش مش هيحسوا بينا زين : تمام ( زين يمشي ووراه روح .. فجاءه يسمع صوت ازاز اتكسر والصوت كان عالى جدا .. يبص وراه بسرعه ويلاقى النور اتفتح .. كامل ومايسه صحيوا ع اثر الصوت .. يبص يلاقى روح واقعه ع تربيزه الصالون والازاز اللى ع وش التربيزه اتكسر كله .. يتخض ويجرى عليها ) زين بحذر : استنى متتحركيش
روح ب : الازاز واجعنى .. مش قادره افضل كده ومش عارفه اقوم ( زين يساعدها تقوم بحذر عليها ان الازاز يدخل ف جسمها او تتعور ..يقومها وينيمها ع كنبه الصالون ) مايسه : ف حاجه اكى ؟ روح : لا انا كويسه كامل : طب بطنك ورجلك كويسين ؟؟ روح : ايوه كويسين كامل : الحمدلله .. مقولتوش انكو راجعين يعنى .. كنا استنيناكو ع الاقل زين : محبناش نقلقكو مايسه : طب انتو رجعتو بدرى كده ليه .. دا يدوب يومين زين : عشان عميد الكليه وواخد اجازه .. فقطعوا اجازتى عشان الطلبه الجداد مايسه تغراب : وانت
مالك بالطلبه الجداد يعنى ؟! زين : قابلات بتاعتهم لازم تتعمل والعميد .. فكلفونى بداله ( كامل يفتكر روح ومقابلتها ) كامل : ويكلفوك ليه ؟ ما يشوفوا حد تانى .. هو دا شغلك !! زين : عادى بقي كامل : لا لا مش عادى ارفض الكلام دا .. هو اى شغل ولا ايه زين : ارفض ليه يعنى ؟؟ .. الضوع عادى مفهاش حاجه لما اشيل عن الراجل طا كامل ظاهر : ارفض وخلاص دى مش شغلتك ( زين يستغرب ابوه جدا وف نفس الوقت مش فايق للنقاش معاه .. فيتظاهر بالاستسلام ) زين : ان شاء الله كامل
: هترفض يعنى وهتخلى حد غيرك يعمل قابلات ؟! زين : باذن الله كامل بارتياح : عين العقل يابنى مايسه : يلا يا زين خد مراتك وادخلوا ارتاحوا .. اكيد تعبتوا من شوار زين : تمام بعد اذنكو ( يمسك ايد روح ويقومها .. يدخلوا الاوضه ويقفل زين الباب ويبصلها ) زين : دا اللى محدش هيحس بينا صح ؟؟ روح باحراج : مكنتش اقصد زين : وقعتى ازاى ؟!! روح : مش عارفه .. انا خبطت ف حاجه ومحستش بنفسي غير وانا واقعه ع التربيزه زين : الحمدلله عدت ع خير .. غيرى هدومك عشان ننام روح : طب
اخرج بره عشان اغير زين : نعم ياختى ؟! روح باحراج : هقلع قدامك ازاى يعنى !!! زين بضحك : نعم تانى !!! انتى فقدتى الذاكره ولا ايه ؟؟؟ روح : لا مفقدتهاش بس دى حاجه ودى حاجه تانيه .. مش انت قولتلى كده زين : انتى حافظه مش فاهمه يعنى ! .. حبيبتى غيرى وبعدين اشرحلك انا مش فايق حاليا روح بابتسامه : انت قولت حبيبتى ؟ ( زين يستوعب تلقائيته ويحس انه فعلا مبقاش مسيطر ع كلامه او افعاله معاها .. يبصلها ف عينها بصه طويله والنظره مكنتش ف صالحه .. كل مره يبص فيهم يدخل ف دوامه
بتذهب عقله وتفكيره وتسحره ومع ذلك مش بيقدر يخرج منها .. يقرب منها ويقف قصادها بالظبط ويحاوطها بايده ) زين بابتسامه : تعرفى ان عيونك مخدر سريع فعول ( تضحك روح ع شكله وابتسامته ) زين : يعنى انا مش مقاوم عينكى تقومى ضاحكه كمان .. ينفع كده ! روح بضحك : لا مينفعش زين : طب روح انا محاوطك بايدى بقالى دقايق وبعدين .. هتسيبى ايدك جنبك كده كتير ! روح : فروض اعمل ايه ؟! زين : تينى مثلا روح : اها ( ته روح وزين يبصلها ) روح : بتبصلى كده ليه ؟! زين : مش غريبه
انك مش عارفه اى حاجه خالص وانا اللى بوجهك روح : ايه الغريب ف كده !!؟ زين : يعنى امبارح انا اللى كنت بقولك اعملى وسوى .. حتى دلوقتى اقل حاجه لازم اقولك عليها .. الضوع بقي متعب وانا مش متعود ع كده روح : ايه التعب ف كده ؟؟ .. مش انت لما بتقولى ع حاجه بعملها ع طول ومش بعترض !! ( زين يسيبها ويقعد ع ) زين : مش الفكره انك بتعملى او لا .. الفكره ان الضوع مبقاش ممتع .. بحسه درس خصوصى روح : مش فاهمه برضو ؟! .. فروض اعمل ايه !!! زين :
تعملى لوحدك .. تتعلمى ازاى تتعاملى معايا .. يعنى مثلا ف كذه حاجه وضحتهوملك امبارح .. فروض انهارده تعمليهم بتلقائيه .. مش كل مره هقولك اعملى روح : مش من مره هحفظ واتعامل يعنى .. محتاجه وقت زين : تمام خدى وقتك .. بس مش لدرجه .. مش كل ما اعوز هقولك اينى كده الضوع بقي ممل روح : انت خليتها محاضره ليه ! انا مكنتش فاهمه انك عاوز قله ادب ( يضحك زين بصوته كله وهى تبصله بحده وتحط ايدها ف وسطها ) زين بضحك : انتى ازاى فصيله كده ؟! روح : ع فكره الضوع مش مضحك زين