رحمه : وهو أنا هروح اعمل ايه يا فندم وهروح ازاي وبصفتي ايه .
حسن : هتروحي تشتغلي على عربيه كبده يا رحمه ومن النهاردة هتروحي وقومي يالا علشان تجهزي .
(رحمه قامت وطلعت ع بيتها هتعي.ط من القه.ره ازاي واحده كيو.ت ورقيقه زيها اروح مكان زي ده وتشتغل ع عربيه كبده …وهي ف طريقها شافت محل عبايات نوعا ما بلدي نزلت تجيب كذا واحده مينفع.شتروح المنطقه دي بلبسها البناتي الشيك ده اخدت العبايات وروحت ) رحمه: مامي .
سوسن ام رحمه : حبيبه مامي حمدالله على سلامتك ي روحي .
رحمه :
الله يسلمك يا حياتي اقعدي عايزه اتكلم معاكي .
سوسن بقلق : خير يا حبيبتي .
رحمه : ماما جالي شغل ف الجريدة هغيب فيه فتره شهر شهرين كده لازم اسافر اغطي احداث كبيره اوي يا ماما وهيبقي شغل مهم .
سوسن : شهرين يا رحمه.
رحمه : حبيبتي معلش انتي عارفه لازم اثبت نفسي ف الشغل وبعدين متقلقيش عليا ده أنا ريري بنو.تك الشاطره.
سوسن : طفلتي الجميله تاخد بالها من نفسها ممكن .
رحمه بابتسامه : ممكن يا روحي هقوم اجهز علشان امشي.
سوسن : ربنا معاكي يا قلبي .
(رحمه جهزت شنطتها وودعت امها ونزلت جابت هاند باك ونقلت فيها حاجتها لان شنطتها هي ممكن تكشف سرها شنطه عليها رسومـ,,ــات كيتي لونها بينك مش شكل واحده بتبيع كبده خالص ..دخلت اوتيل هي بتتعامل فيه غيرت هدومها لعبايه بلدي تشبه عبايه نانسى عجرم فى اه ونص رفعت شعرها ع شكل كعكه وطلعت ع بطن الحوت
وصلت ع باب الحاره ولسه هتتحرك مسكها واحد من ايديها بعن.ف).
: انتى رايحة فين يا .
رحمه بتحاول تبقي بيئه : رايحه … رايحه الحاره اشتغل والقط رزقي.
رحمه ف نفسها ( تلق.طي رزقك هتبقي بيئه ي رحمه ).
واحد من رجاله رحيم شك فيها وطريقتها : تلق.طى رزقك … اممم ومحدش قالك ان الحارة دى ليها كبير.
رحمه : معرفش أنا واحده غلبانه جايه اشوف لق.مه عيشي.
وااحد تانى : تعالى هاتها معانا … حظها ان الباشا فاضى ومزا.جه رايق .
رحمه قلبها هيقف من الخو.ف بس بتتكلم بشويه شجعا,نه : استني هنا انت واخدني ع فين.
( اخدو رحمه الغلبانه ودخلوا بيها على مقر الكبير ( رحيم الشامى ). رحمه بصت بعنيها لقت واحد قاعد لابس بنطلون جينز وتيشرت ابيض وشعرة كثيف جدا وبيتمر.د على جبينه وله د.قن وشنب وعيونه عسلى فاتح ..
…رحمه تنحت وفضلت تبصله دة ولا بتوع سيما )
رحيم بهدوء: مين دى؟!.
واحد من رجاله رحيم واسمه حسن : لقينها داخله المنطقه وبتقول عاوزة تشتغل .
رحيم بصلها من فوق لتحت بتدقيق : انتى مين ؟!.
رحمه : أنا … أنا رحمه.
رحيم بيكرر اسمها بهمس: رحمه … رحمه.
رحيم : وجايه هنا ليه يا رحمه ؟!
رحمه : جايه اشتغل وأشوف مكان اعيش فيه.
رحيم بشك : وليه هنا بالذات.
رحمه بتوتر : اهي بلد من بلاد الله وجايه اشتغل هقول للشغل لا.
رحيم :ومش عارفه انتى هاتيجى وتشتغلى عند مين ولا مسمعتيش عن رحيم الشامى.
رحمه : لا مسمعتش عن رحيم الشامي ولو اعرف ان هيتحقق معايا كده مكنتش جيت.
رحيم بغضب قام مرة واحد شدها من ايدها عليه : لو مسمعتيش اوريكى جزء منه وحالا وقدام الرجاله دى.
رحمه بخوف : هتعمل ايه يعني هتض.ربني وتمد ايديك ع واحده ست.
رحيم رفع حاجبه : اض.ربك وامد ايدى على واحدة ست !!!
وميل على ودنها وهمس : لا انا ب و وعلشان انتى وقا.درة ودخلتى د.ماغى .. مش هاك االاول هاستمتع بيكى .. اكيد فهمانى.
رحمه قربت تفقد و.عيها : نعم بت..بتقول ايه.؟!.
رحيم : ايه هايغ.مى عليكى !!! امال لو كملت و وريتك فعل هاتعملى ايه ؟!
رحمه بتحاول تز.قه : ابعد عني سبني ابعد.
رحيم بسخريه : اهدى يا قطه…اهدى انتى لسه شوفتى حاجة .
رحمه : ايه في ايه كل ده علشان عايزه اشتغل.
رحيم بهمس : لا منا مش مختوم على قفايا علشان تقنعنى انك عاوزة تشتغلى على عربيه كبدة .
( ومسد ايديها اللى حاطه فيهم لونه مانكير روز ) وايديك الحلوة دى عمرها ما مسكت سك.ينه وقطعت خيارة اصلا .
رحمه بتحاول متخافش : علشان أنا عمري مااشتغلت اصلا بس الظروف اللي حكمت هنعترض.
رحيم بته.كم : لا اقنعتينى .. طيب يا حلوة موافق تشتغلى .. هاتقعدى فين ؟… ولا تحبى تقعدى معايا هنا معنديش مانع.
رحمه : هشوف اوضه اقعد فيها مش عايزه اقعد مع حد.
رحيم شاور لرجالته تطلع وبعدها مسك شعرها وفردة : سبحان اللى خلقك …. انتى هاتقعدى معايا هنا .
رحمه: اقعد فين انت اتج.ننت.؟!!!.
رحيم شدها من شعرها ولفه حوالي ايديه : لا طوله لسان هاتلاقى وش عمرك ما شوفتيه .. انا قررت هاااقعدى معايا هنا …..فاهمه ولا لاه.
رحمه بو.جع : سيب شعري ومش هقعد هقعد بصفه ايه أن شاء الله.
رحيم شدها اكتر من شعرها: جاريه … الجاريه بتاعتى.
رحمه خلاص د.معت : جاريه انت فاكر اننا ف عصر سي السيد.
رحيم : اه انا سى رحيم وانتى هنا فى منطقتى فى مكانى وكل اللى هنا ملكى .. وانتى بقيتى ملكى.
رحمه :
لا أنا مش ملك حد يا تسيبني اشتغل ف حالي يا تسيبني امشي من هنا اشوف رزقي في مكان تاني.
رحيم : قولتلك انك جاريه عندى واللى بيدخل عندى مبيطلع.شبسهوله وبمزاجى ….
رحمه عيطت : ليه يعني متسيبني ف حالي.
رحيم : حالك هو حالى.
رحمه : ليه اكون مرا.تك وانا مش عارفه؟.
رحيم : لا رحيم مبيتجوزش ….كل النس.وان الحلوة اللى زيك عندى مجرد جوارى وبس.
رحمه : أنا مش جاريه عند حد سيبني ف حالي الله يكرمك.
رحيم بصوت رخيم جدا: بت انتى مش لعب عيال هو ..
هاتقعدى وتاكلى عيش بادبك ولا لاه وهااتقعدى فى المكان اللى انا عاوزو.
رحمه افتكرت مديرها : ه..هقعد بس خليني اشوف اوضه اقعد فيها.
رحيم : لا هنا … جنبى معايا.
رحمه : ليه ماانت بتقول عندك جواري بتوعك دول عايز مني انا ايه.
رحيم بخبث : مزز..زززاج وانا اللى بيدخل فى مزا.جى مبيخرجش منه .
رحمه بعياط متواصل وشهقات : سيب شعري د.ماغي و.جعتني.
رحيم مسك وشها وض.ربها على قفاها مرة واحدة : يارررروحى و.جعك .. انتى هاتشوفى ايام اسود من شعرك راسك دة … يا فوووززيه .
( جت عليهم ست فى الاربعينات بتاكل لبان بطريقه مستف.زة ).
رحيم بقر.ف : تفى اللبان من بو.قك يا وليه .
فوزيه رمته من بوقها فى الارض : نعم يا سى رحيم .
(رحيم بر.ق وساب رحمه وزقها بعيد وراح جرى على فوزيه ومسكها من طرحتها ).
رحيم بصوت جهورى : ايه دة يافوووزيه ايه دة …رميتى ز.فت من بوقك يابنت المقر.فه على الارض …. الارض دى كلها تتسيق.
فوزيه : يالهوى يا سى رحيم سماح …بنسى والله … هاسيقها زى الفل.
رحيم :
انا كنت جايبك ليه يا وليه …نسيت الله يخر.بيتكوا ويخر.بيت اللى يشوف مناظركوا .
رحيم بص لرحمه : هو انا كنت بنادى عليها ليه ؟
رحمه : معرفش هو أنا اللي ندهتلها ولا انت.
رحيم : تصدقى صح … انا كنت منادى عليكى ليه يا فوزيه …. مش فاكر …خديها بقا يا فوزيه خليها تسيق معاكى.
رحمه : اسيق ايه معلش هو حد قالك اني جايه اشتغل عندك قولتلك جايه اشتغل علي عربيه كبده مش عند سيادتك.
رحيم بص لفوزيه : مش انا احسن من عربيه الكبدة يا فوزيه .
فوزيه بصتله بإستغراب : اسمالله عليك يا سى رحيم … طبعا احسن.
رحيم : خلاص يا فوزيه هى مش هاتسيق الارض … تعالى معايا اعمليلى مساج.
(رحمه فتحت عينها اوي وشهقت من الو.حش اللي اللي قدامها الدنيا لفت بيها دقيقه سندت ع الكنبه اللي كان قاعد عليها ومسكت رأسها بقله صبر وحيله).
رحيم : اهدى على نفسك … مشوارنا لسه طويل …ها اختارى ؟.
رحمه : هعمل معاها الارض.
رحيم : فوزيه تسيق معاكى الارض وجهزيلها الاوضه اللى جنبى هاتقعد فيها.
فوزيه : أمرك يا سى رحيم .. يالا معايا بقا يا ابله شدى الهمه.
رحمه بغضب دبدبت ف الأرض زي الاطفال : مش عايزه اقعد هنا سيبني ف حالي خليني اساعدها وامشي.
رحيم وهو ماشى : اللى قولته يتنفذ وحسك عينك اجااى الاقيكى منفذتيش اللى قولته … هاخليكى تعمليلى مسا.ج وانا ما مصدق اصلا.
رحمه بتبص لرحيم بقه.ر وبعدين بصت لفوزيه : عايزاني اعمل معاكي ايه.
رحيم غمز.لها وبعتلها فى الهوا: اتوصى بيها يا فوزيه .
رحمه خلاص نفسها تروح ته بس مش عارفه كلمت فوزيه تاني : عايزاني اعمل معاكي ايه يا ست.
فوزيه باستفز.از : يالا هانمسح الارضيه ونخليها بتل.مع زى وشك.
رحمه بقر.ف : حاض.ر ابدأ منين.
فوزيه : من الخشيه دى .
( فوزيه رمت فى وش رحمه حته قماشه رحمه كانت هاتعيط من كتر القر.ف بس استحملت وسكتت مبقاش فى وقت ترجع فى كلامها ).
رحمه مسكت القماشه ومسحت بعيا.ط خفيف فوزيه مشافتوش بعد ممسحت : اعمل ايه تاني؟.
فوزيه : روحى اوضتك نضفيها واقعدى فيها زى ما سى رحيم أمر … اهى اخر اوضه على الشمال.
(رحمه مشيت ع الاوضه وهي نفسها الارض تنشق وتبلعها
دخلت الاوضه كانت مش نضيفه اوي نضفتها واخدت دش ولبست هوت شورت وتشيرت كت قعدت علي السرير بتعب بصت لضوافرها اللي باظت )
رحمه بتكلم ضوافرها: ينفع كده شكلكوا بقا و.حش ربنا يسامحك يا زف؟ت يت رحيم وينتق.م منك يا ….
قط.ع كلامها تليفوها اللي رن : الو .
:الو يا غاليه ازيك.
رحمه : مين ؟!.
:أنا اللي كان المفروض اكون مكانك دلوقتي .
رحمه : علي !!!!!!
علي :
عليكي نور ايه اخبار القعده عندك عجبتك سمعت أن المعلم رحيم بنفسه قعدك عنده .
رحمه : وانت … عرفت منين ؟!.
علي : عرفت بقا عايز اقولك انك طالما قعدتي عنده تبقي خلاص عششتي ف د.ماغه ومش هيسيبك الا لما ياخد منك كل اللي نفسه فيه .
رحمه : علي قول انك بتهزر بالله عليك.
علي : لا بقول الحقيقه انجوي يا بسكوته رحله سعيدة .
(علي قفل )
رحمه بخوف :
منك لله يا علي انت السبب انت وحسن أنا كان مالي ومال كل ده أنا مليش ف الجو ده يا ماما أنا خايفه …حسبي الله .
(رحمه سمعت انفاس وراها بتبص لقت رحيم واقف وايديه ف جيب بنطلونه وعيونه باين عليها الغ.ضب ).
رحيم بغضب : مين على دة ؟!.
رحمه : ده ..ده …ده.
رحيم بز.عيق: انتى لسه هاتتهتى ..اخلصى واتكلمى.
رحمه بتوتر : ده ..ده تاجر مخد.رات بعتني ليك اتجسس عليك اجبر.ني اجي اتجس.س عليك وانا غلب.انه مليش حد
عايزه اعيش حالي وبلق.متي.
رحيم رفع حاجبه :تاجر مخد.رات يتجسس عليا …وفين منطقته فين.
(رحمه مش عارفه ترد تقوله ايه ولا تقول منطقته بس افتكرت انها شافت في التليفزيون منطقه اسمها الدرب بس مش فاكره)
رحمه بتحاول تفتكر : علي راوي في الدرب الدرب ..
رحيم : درب ايه … درب الاحمر ولا الاخض.ر.
رحمه بتحاول تفتكر : احمر .. اخض.ر .. لا احمر .. لا اخض.ر.
رحيم بسخريه : اروجانى … عارفه اللون دة.
رحمه : مش فاكره انت بتوترني لا الدرب الاحمر.
رحيم : قولتيلى اسمه ايه بقا؟!.
رحمه بتوتر : علي ..علي راوي.
رحيم : اممم هانشوف حوار على الرواى دة على رواق .
ثم اكمل بخبث: بس تصدقى حلو اللى انتى مش لابسه دة … يخربيتك.
رحمه بتلقائية حطت ايديها ع ج.سمها : انت ازاي تدخل من غير متخب.ط هو علشان بيتك تخ.ش وتدخل براحتك.
رحيم قرب منها براحه : اه دة بيتى …وكل بيت فى المنطقه بدخله براحته وزى مانا عاوز مش بيتى و بس .
رحمه بترجع بضهرها : انت عايز مني ايه سيبني في حالي.
رحيم : عاوزك.
رحمه بخوف :
ده ابعد من النجوم سيبني في حالي أنا مش وش الكلام ده أنا جايه اشتغل واعيش في حالي.
رحيم : خلاص نض.رب ورقتين عر.فى … منا هاخدك ياعنى هاخدك.
رحمه شافت سك.ينه في جيبه خط.فتها بسرعه : لو قربت ناحيتي همو.ت نفسي.
رحيم : انتى قد الحركه دى …وبعدين انا بقولك فى الحلا.ل تقولى امو.ت نفسى…مانتى كدة كدة م.يته.
رحمه : يبقي امو.ت نفسي قبل متل.مسني اشر.فلى يوم مـ,,ــاتجوز أو اعيش مع را.جل يبقي بالطريقه دى.
(رحيم مرة واحدة قررب مننها ومسك الس.كينه على رقبتها)
رحيم :راجل مالى…تاجر مخد.رات ..
طيب مانتى بتشتغلى مع تا.جر مخد.رات ولا انتى بتشتغلى حاجة تانيه.
رحمه : أنا مبشتغلش مع حد أنا جيت غص.ب عني هو غص.ب عليا جيت هنا علي امل انك تخليني اعيش في حالي مش تقولي عاوزك ونض.رب ورقتين عر.في.
رحيم بهمس : طيب انا عاوزك … اعمل ايه .. ماهو نض.رب ورقتين عر.فى علشان نبقا فى الحلا.ل …ياخد.ك غص.ب.
(رحمه غمضت عيونها بخوف فكرت تلعب على الجانب الإنساني يمكن يطلع انسان)
رحمه : لو اختك ترضي حد يعمل فيها كده.
رحيم باستفز.از : اه عادى.