رنا: انا مش عايزه افضل وحشه انا عايزه ابقا كويسه. سليم: مش عارف يرنا اختك هتسامحك ازاى بس اللى انا عارفه ان قلبها كبير وطيب هتسامحك زى ما سمحتنى. رنا: طيب انت فين انا فى المستشفى. سليم : هبعتلك لوكيشن الشقه بتاعتى بس متعرفيش مكانها لامك. رنا: حاضر مش هعرفها انى هروحلك اصلا. سليم بحب: ربنا يهديكى يبنتى وتبقى عند حسن ظنى. رنا: ان شاء الله اول لما اخلص شغل هجيلك. سليم : ماشى يبنتى.
انهت المكالمه. رنا بدموع: انا حاسه بحاجه غريبه. احمد ببتسامه : اكيد لازم تحسى بكدا المهم بقا طيرى انتى روحى لباباكى وملكيش دعوه بالباقى. رنا: بس لسه معاد المرواح مجاش. احمد ببتسامه: يستى انتى بتتكلمى مع اكبر شريك فى المستشفى وانا اذنتلك انك تمشى. رنا بصدمه: اانت ااى. احمد ببتسامه: اكبر شريك فى المستشفى ب يستى طيرى مش وقت صدمه. ضحكت رنا وذهبت لتبدل ملابسها. _______________________ فى شركه مريم. مريم : ايوه يصخر صخر: اى يحبيبتى.
مريم: تعالى على الشركه عندى علشان هى اقرب. صخر: كدا كدا كنت جاى بس مش هطلع هستناكى قدام الشركه. مريم: اوكى يحبى. يعد مرور وقت وصل صخر وبالفعل ذهبو الى مكان البناء. كان صخر يقف وبجانبه مريم. مريم بفرحه: العماره دى هتساعد ناس كتير اوى لو اتبنت فى كل مكان هتساعد الشباب والطلاب وكل حاجه. صخر ببتسامه: الحمدلله ان ربنا ادانا القوه ان احنا نصمم حاجه كويسه وتفيد كل الناس. مريم بحب: الحمدلله. ___________________ عند سليم.
رنا : بقا كدا ي بابا اهون عليك وتسيبنى وتمشى. سليم بحب: انا اسف يبنتى انتى عارفه ان امك ميتعاشش معاها اصلا. رنا بحزن: ربنا يهديها ي بابا. سليم: يارب. رنا بدموع: انا عايزه افضل معاك هنا مش عايزه اروح عند ماما. سليم: انا مقفلتش بابى يبنتى. رنا بدموع: انا هروح هلم هدومى وبليل هحط الشنط فى العربيه لما ماما تنام والصبح قبل ما اروح شغلى هاجى اجيب حاجتى هنا ورجع بقا على عندك. سليم بحب: ماشى يحبيبتى اللى يريحك
رنا بحب : طيب انا هروح دلوقتى علشان الحق انفذ الخطه. سليم بضحك: خطه اى انتى محسسانى انك هتقتلى قتيل. ضحكت رنا : لا اللى انا هعمله اصعب. وبالفعل ذهبت رنا وهى سعيده هى حقا تريد ان تتغير. ____________________ فى الليل الساعه ١٠ مساءا. فى منزل صخر. فى الصالون.