مر الوقت على هاله وهى جالسه الى جوار قبر امها تجاهد نفسها على الا تبكى فتكدر امها فى قپرها وحاولت ان تقرأ لها بعض آيات الذكر الحكيم الا ان بعد مضى قليل الوقت شعرت بتشنج لسانها من كثره دموعها الحبيسه فقامت وودعت امها على وعد بالزياره القريبه مره اخرى وانصرفت الى المنزل الخاوى وتأملت جدرانه وتلمست اركانه الخاويه بحثت عن اى شىء يخص اطفالها الا انها لم تعثر على شىء خاص بهم البته فاتجهت هاله الى الهاتف
وهاتفت عمها فى سوهاج وهى تحمد ربها انها لازالت تتذكر رقم هاتفه… اتاها صوت زوجه عمها رشيده قائله الوو فقالت هاله بلهفه مرات عمى …انا هاله .. رشيده بسخريه يااه دا انا كنت نسيت صوتك ….طلعتى من الحبس يا هاله كفاره هاله بمراره عمى فين رشيده فى الغيط هاله بلهفه ولادى فين رشيده لا هو انتى فاكرك انهم وايانا …لا يا حبه عينى ….عمك اتحددت ويا… طليجق وجاله ياجى ياخدهم من وهما عنديكم فى مصر ..انا جلتله مانرميش لحمنا بردك ..بس هوا جلى ان امهم مارضياتش بعيشتنا يبجى كيف ولادها يرضوا ..وكمان ابوهم اولى بيهم
هاله بحسره تشكرى يا مرات عمى وابقى سلمى على عمى وضعت هاله سماعه الهاتف ورفعتها مجددا وقامت بالاتصال بزوجها السابق ولكن اتاها صوت عامله الاستقبال يخبرها بأن الرقم خاطىء!!!! فانطلقت مسرعه الى بيت حماتها… اجلال والتى ما ان فتحت الباب حتى طالعتها بوجهها العبوس قائله هوا انتى ايه اللى جابك خرجتى من السچن امتى لم تعرها هاله اهتماما وقالت پعنف ولادى فين اجلال مع ابوهم هاله وابوهم فين اجلال باستخفاف ماعرفش هاله بعصبيه ماتعرفيش ازاى انا عايزه ولادى ..انا امهم
صړخت اجلال وقالت وهوا ابوهم واولى بيهم.. يا عره.. يا رد السجون ….بذمتك مانتيش مكسوفه من نفسك هاله بقولك ايه اتكلمى معايا عدل احسنلك انا عايزه ولادى والا والله لاطلع على القسم ابلغ عنكم اجلال بالسلامه ياختى والقلب داعيلك وابقى قابلينى لو عرفتى تعملى حاجه … انتى تنسى الولاد نهائى خلاص ..بح ..ابوهم هيعيشهم احسن عيشه